DOKUMEN123.COM

Bançac; Bansat
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	La maison de comuna.
	Geografia fisica
Coordenadas	45° 29′ 06″ N, 3° 20′ 41″ E
Superfícia	10,31 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 731 m; 440 m; 424 m
	Geografia politica;
País	Auvèrnhe;
Estat	França;
Region; 84	Auvèrnhe Ròse Aups;
Departament; 63	Puèi de Doma ;
Arrondiment; 633	Soire;
Canton; 6344	Sauxillanges;
Intercom; 246301048	du Pays de Sauxillanges;
Cònsol	Annie Maloron ; (2014-2020)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	255 ab. Evolucion de la populacion; 258 ab.
Densitat	24,15 ab./km²
	Autras informacions
Escais	Los Golaires ; Los Lops
Gentilici	bançat/-ada
Còde postal	63570
Còde INSEE	63029

Vilatge d'Occitània

Bançac (Bansat en francés) es una comuna auvernhata dau departament dau Puèi de Doma e de la region d'Auvèrnha-Ròse-Aups.

Los abitants son los Bançats e las Bançadas. Son sobrenommats Los Golaires, e quauques còps Los Lops^[1].

Geografia

La comuna de Bançac es situada sobre le bòrd sud de la Limanha de v7s Soire e a la limita dau Liuradés. Aquò baila a la comuna dos aspècts : los contrafòrts dau Liuradés bailan a la comuna sos bòscs e un terren accidentat. Quò es le bòsc Barós e la ribèira de Bançac que pavèt una petita gòrja au desbochat de la quna s'es botat le vialatge ; a l'oèst, un planetge que permet la cultura de las cerealas d'ente podèm aveire una veguda panoramica sobre la chadena dau Puèi de la Crotz. Existís sobre le territòri de la comuna una depression sanhosa, le lac de Chaum, qu'a una granda richessa floristica e faunistica.

Localizacion

Comunas confrontantas de **Bançac**
Sent Ramire de Charnhac	Sent Joan en Vau	Sent Tiène d'Içon
Sent Martin daus Plans		Le Vernet e Chamiana
La Mòngia		La Chapèla d'Içon

Toponimia

Las atestacions ancianas son, per luòc:

Le nom de Bançac [bãˈsa]^[2]^[3] es atestat Banzaco, Banciaco dins le Cartulari de Briude, Badaone en 944, Bansiacum en 1095, Bansac en 1695, e Banssat en 1789. Le nom vendriá dau nom gallés d'òme Bantius embei le sufixe -acum^[4], latinizacion dau sufixe gallés -aco(n). Bançac èra donca probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá coma mèstre Bantius.
Badarèl [bɒdɒˈɹ̝e] (fr. Badarel), vendriá benliau de badar. Los abitants se sònan los badarèls/-èlas, son sobrenommats Los Lops^[2]^[1].
Badolent [bɒdʉˈlẽ] (fr. Badoulin), de Badolento^[2].
Bèl Èr [bɪːˈler] (fr. Bel Air), Dauzat baila gis d'origina o de fòrmas ancianas^[5].
La Chassanha [lɔ.tsaˈsaɲɔ] (fr. La Chassagne), Dauzat baila las fòrmas ancianas Cassania e La Chassana, aquel toponim designa un endreit ente trobèm de chaines^[6].
Ferroçac [fɒʀˈsa] (fr. Féroussat), de Ferruciaco^[7].
L'Hala [ˈlalɔ] (fr. Lalle), de la + halla^[8].
Las Pariàs [la pɔˈʁja] (fr. La Prias), Dauzat baila gis d'origina o de fòrmas ancianas^[9].
Vinzèla [vjɛ̃ˈzelɔ] (fr. Vinzelles), Dauzat baila l'anciana fòrma Vinzella, l'origina podriá èstre Vimicella, o mai probable Vinicella, qu'es dire "le país de l'osèir" o "le país dau vin". Los abitants se sònan los vinzelaires^[10]. Se disiá de las femnas de vèrs Vinzèla : Sès de vèrs Vinzèla, ton cotilhon passa mai que ta gonèla^[11].

Istòria

Bançac fai partida daus vialatges fortifiats que son estats bastits le long de la valada vinhairona d'Alèir. La partida anciana dau vialatge fòrma un qüadrilatère que fai le torn de la glèisa fortifiada Sent Jurian au qun accedèm per un pòrge. L'ancian chastèl a un plan en L qu'a enquèra tres tors sobre le costat nòrd. Aquelas fortificacions seguèron bastidas per assegurar la defensa dau vialatge dau mentre la guèrra de Cent Ans (1337-1453). La senhoriá aparteniá au sègle XVII embei Antòni Ribèira. Per le maridatge de sa filha, en 1653, venguèt la proprietat de Pèire Cistèrnas. Vèrs Bançac existián doas confrariás, aquela de Senta Fe e aquela dau Sent Sacrament.

Administracion

Lista daus cònses successius
Periòde		Identitat	Qualitat
març 2006	2020	Annie Maloron	foncionària
1997	març 2006	Marc Levet
	1997
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sausselenjas; es avora dau canton de Braçac.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 249, totala: 253

522

406

517

522

622

616

613

594

538

510

522

519

482

487

501

488

503

405

394

403

317

309

282

249

233

223

240

211

184

220

203

Cercar

243

243
245

2009

2010

246
247

247
251

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

2012 : 250; 2013 : 249 abitants (24 ab/km²)

Luòcs e monuments

Personalitats liadas a la comuna

Los arrèirs-grands d'Albèrt Dauzat èran de vèrs Vinzèla, un vialatge de la comuna de Bançac.

Veire tanben

Comunas dau Puèi de Doma

Liams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

↑ ^1,0 et ^1,1 Albèrt Dauzat, Contribution à la littérature orale de la Basse-Auvergne, l'Auvergne Littéraire, Clarmont-Ferrand, 1938, p. 78. Dauzat precisa qu'aquel sobriquet èra sobretot per le monde de Badarèl, mas maitot per le monde de Bançac.
↑ ^2,0 ^2,1 et ^2,2 Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 426.
↑ http://linguistica-oc.com/wp-content/uploads/2013/07/Linguistica-occitana-7-Sumien.pdf
↑ Albèrt Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 51.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 427.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 443.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 431.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 434.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 439.
↑ Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 446.
↑ Albèrt Dauzat, Contribution à la littérature orale de la Basse-Auvergne, l'Auvergne Littéraire, Clarmont-Ferrand, 1938, p. 78.

Portal d'Auvèrnhe

[:0-1] 1,0 et ^1,1 Albèrt Dauzat, Contribution à la littérature orale de la Basse-Auvergne, l'Auvergne Littéraire, Clarmont-Ferrand, 1938, p. 78. Dauzat precisa qu'aquel sobriquet èra sobretot per le monde de Badarèl, mas maitot per le monde de Bançac.

[Albert_Dauzat_1915,_p._426-2] 2,0 ^2,1 et ^2,2 Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 426.

[Sumien-3] ttp://linguistica-oc.com/wp-content/uploads/2013/07/Linguistica-occitana-7-Sumien.pdf

[4] Albèrt Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 51.

[5] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 427.

[6] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 443.

[7] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 431.

[8] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 434.

[9] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 439.

[10] Albèrt Dauzat, Glossaire étymologique du Patois de Vinzelles, Montpelhièr, Société des langues romanes, 1915, p. 446.

[11] Albèrt Dauzat, Contribution à la littérature orale de la Basse-Auvergne, l'Auvergne Littéraire, Clarmont-Ferrand, 1938, p. 78.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

Bançac