Kaum Kayan merupakan kaum yang tinggal di kawasan hulu Sungai Rajang serta Sungai Baram di Borneo. Mereka dikategorikan sebagai sebahagian dari orang Ulu. Dipercayai suku Bulungan yang menetap di Kalimantan Utara juga merupakan orang Kayan.

Kaum Kayan mendiami tebing-tebing sungai dengan mendirikan rumah-rumah panjang. Aktiviti yang dilakukan untuk menyara hidup mereka ialah bercucuk tanam, menanam padi sawah, memungut hasil hutan dan menangkap ikan di sungai. Mereka dikategorikan ke dalam golongan Orang Ulu kerana tinggal di kawasan hulu sungai. Budaya mereka agak serupa dengan kaum Kenyah namun berbeza bahasa.

Setiap rumah panjang kaum Kayan yang terdapat di belaga, bahasa mereka agak lain dan nada pertuturan juga agak berbeza antara satu dengan yang lain.

Sayu Jihima- selamat pagi

Sayu Ngedau- selamat tengahari

Sayu Levi-selamat petang

Sayu Malem- selamat malam

Nun Dengah- apa khabar

Akui -saya

Ika' -awak

Nyalam- sayang

Liveng- rindu

Sayu- baik

Jan/usi'-tak

Marung/teneng-betul

Jam-tau

Ouk tua-sikit saja

Kuman/K'ani-makan

Ikem/ngenep-suka

Iha'- dia

Du'e-Minum

Kanen-nasi

Jinun/usi' te'- tak ada

Musang-keluar

Nun Nun Tua- apa apa saja

Duyah- tidak mahu

Ngenep- mau

Aik/e'- ya

Duh-mandi

Panau-jalan-jalan

Tudu-tidur

Ma'un-bagun tidur

Negkering-berdiri

Melo'-duduk

Kajian sarjana seperti Prentice D.J. (1971) dan lain-lain mengesani bahawa bahasa Kayan memiliki persamaan dengan bahasa Lun Bawang, Kenyah, Kelabit, Tagel dan Tabun sebelum bahasa-bahasa tersebut membentuk ciri-ciri tersendiri. Meskipun wujud beberapa perbezaan dari segi perbendaharaan kata, tetapi kebanyakan merupakan variasi sahaja.

http://www.brunet.bn/news/pelita/22nov/sasbuday.htm Diarkibkan 2008-04-14 di Wayback Machine