DOKUMEN123.COM

Valarauga; Valleraugue
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Vista de Valerauga dempuèi la pojada de les 4000 lòcas.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 04′ 54″ N, 3° 38′ 33″ E
Superfícia	78,35 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 1 565 m m; 350 m; 294 m m
	Geografia politica;
País	Lengadòc;
Estat	França;
Region; 76	Occitània (region administrativa);
Departament; 30	Gard ;
Arrondiment; 303	Lo Vigan;
Canton; 3036	Valleraugue;
Intercom; 243000262	de l'Aigoual;
Cònsol	Yves Durand ; (2008-2014)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	1 420 ab. Evolucion de la populacion; 1 441 ab.
Densitat	13,26 ab./km²
	Autras informacions
Còde INSEE	30339

Vilatge d'Occitània

Valerauga o melhor Valarauga (Valleraugue en francés ) es una anciana comuna lengadociana de la Cevena, situada dins lo departament de Gard e la region de Lengadòc-Rosselhon. Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt amb Nòstra Dama de la Rovièira dins la comuna de Val d'Augal que ne venguèt lo capluòc e una comuna delegada.

Geografia

Toponimia

Valarauga - Extraits de la topografia^[1] del departament de Gard, edicion de 1868, per Eugène Germer-Durand :
Castrum de Valarauga, in diocesi Nemausensi en 1225, (Layette du trésor des chartes tom II).
Vallis-Araugia en 1228, (capítol de Nimes, archiu departamental).
Vallarauga en 1247, (capítol de Nimes, archiu departamental).
Ecclesia de Varalauga, 1249, (cartulari de Notre-Dame de Bonheur, capítol 20).
S. de Baralauge en 1262, (papièr de la familha d'Alzon).
Ecclesia Vallis-Eraugo en 1265, (cartulari de Notre-Dame de Bonheur, capítol 47).
Valarauga en 1309, (cartulari de Notre-Dame de Bonheur, capítol 73).
Locus de Valle-Araugia, 1314, (Guèrra de Flandres, archiu departamental de Nimes).
Bajulia Vallis-Eraugie en 1314, (Guèrra de Flandres, archiu departamental de Nimes).
Vallis Arauria en 1314, (Guèrra de Flandres, archiu departamental de Nimes).
Vallis-Araugia en 1384, (dénombrement de la sénéchaussée).
Valerauge en 1435, (reparticion del subsidi de Carles VII).
Sanctus-Martinus Vallis-Heraugio en 1461, (registre còpia de letras reialas E, IV, folio 16).
Valleraugue, viguerie du Vigan en 1582, (Tar. univ. de la diocèsi de Nimes).
Le prieuré Saint-Martin de Vallerauge en 1610, (insinuacion eclesiastica de la diocèsi de Nimes).
Le château de Valleraugue en 1634, (archiu departamental C. 436).
A Ballorauguo fou l'amour. A la Salle l'entretènou. (escarniment o lampon, mena d'epigrama dins Revue des Langues Romanes n. 4).

Selon Albèrt Dausat e Carles Rostaing, se tracta d'un compausat romanic. Es benlèu constituit de l'apellatiu toponimic Val- « val, terrenh entre doas montanhas », pegat a un mot prelatin *Araurica^[2] . *Araurica es un derivat en -ica, del nom antic de l'Eraur : Araur. D'on la significacion globala possible de « tèrra entre doas montanhas dins la val d'Eraur » çò que correspond plan a la situacion de Valarauga.