DOKUMEN123.COM

Lairac; Layrac
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	La nau de Sent Martin de Lairac.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	44° 08′ 05″ N, 0° 39′ 45″ E
Superfícia	38,11 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 182 m; 60 m; 43 m
	Geografia politica;
País	Gasconha Agenés;
Parçan	Brulhés;
Estat	França;
Region; 75	Navèra Aquitània;
Departament; 47	Òut e Garona ;
Arrondiment; 471	Agen;
Canton; 4703	Lo Sud-Èst Agenés, burèu centralizator (Astahòrt avant 2015);
Intercom; 244701421	Aglomeracion d'Agen;
Cònsol	Thierry Pilliaudin ; (2025-2026)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	3 635 ab. Evolucion de la populacion; 3 690 ab.
Densitat	92,5 ab./km²
	Autras informacions
Gentilici	lairaqués, lairaquesa
Còde postal	47390
Còde INSEE	47145

Pels articles omonims, vejatz Lairac (omonimia).

Vila d'Occitània

Lairac (Layrac en francés) es ua comuna gascona d'Agenés, en Brulhés, situada administrativament dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Lairac se tròba en Brulhés au nòrd de Gasconha, e a 10 quilomètres au sud d'Agen, suber l'aish Agen-Aush. Es una de las 31 comunas de l'Aglomeracion d'Agen.

Comunas vesinas

	Boèr	Sauvatèrra e Sent Danís
Moiracs	N	Caudecoste
	O Lairac E
	S
Marmont e Paishàs	Astahòrt	Halhs

Toponimia

La prononciacion es [lɛj'rak] o [læjˈrat]^[1]. Las fòrmas ancianas son : ecclesia Alairacum, en latin, en 1062, villa Alairicus, en latin, en 1064, ecclesia de Layraco, en latin, en 1096, universitad de Layrac en 1259, vila de Layrac en 1273, Sancta Gemberia de Lariaco, en latin, en 1305, capella de Leirac en 1326, Layrac (mapa deu sègle XVII)^[2].
Segon Dauzat, Lairac ven deu nom latin d'òme Larius, damb lo sufixe -acum^[3], latinizacion deu sufixe gallic -ācon. Astor, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, causeish tanben Larius, au lòc que Negre, tanben citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, es puslèu per Hilarius^[2].
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, las fòrmas pus recentas son explicadas per ua aferèsi, facilitada peu nombre de a dens lo mot. L'autora prepausa tanben Alarius, shafre d'un cavalèr auxiliar, alarius, mençonat com cognomen, damb lo sufixe -acum. Layrac es ua formacion antica^[2].

Istòria

Aquesta seccion es voida, pas pro detalhada o incompleta. Vòstra ajuda es benvenguda !

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
15 de gèr de 2025	(2026)	Thierry Pilliaudin	divèrs dreta	retirat de quadre
2014	31 de deceme de 2024 (demission)	Rémi Constans	divèrs dreta	retirat de mètge cardiològue, conselhèr departamentau (2015-2024)
març de 2008	2014	Pierre Pujol	NC puish UDI	foncionari de polícia (CRS)
junh de 1995	2008	Henry Maury	divèrs dreta	generau de l'Armada de Tèrra
març de 1983	1995	Jean Drapé	RPR	quadre SNCF
març de 1971	1983	Edmond Lalande	divèrs esquèrra
	1971
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 3525, totala: 3649

2 604

2 627

2 819

2 636

2 925

2 760

2 756

2 680

2 710

2 890

2 861

2 762

2 703

2 782

2 818

2 673

2 609

2 586

2 434

2 329

2 245

2 071

2 160

2 252

2 235

2 343

2 465

2 701

2 635

2 520

2 800

2 983

3 149

3 414

3 457

3 451
3 580

2009

2010

3 565
3 699

3 552
3 687

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 3635 abitants e la densitat èra de 95,38 ab/km²

Lòcs e monuments

L'ostau de comuna.
La glèisa Sent Martin.
Idem
Layrac - Église Saint-Martin - Intérieur -7.JPG
Lo pont de Gers en 1903.
Lavader.
Plaça Reiala.
Glèisa Senta Maria d'Amanç.
Castèth de Golens.

Clicatz sus una vinheta per l’agrandir.

Personalitats ligadas damb la comuna

Véser tanben

Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

↑ Jean Seguy, Atlas Linguistique et ethnographique de la Gascogne, CNRS, 1954- 1973, tome I, Noms dialectaux des Communes
↑ ^2,0 ^2,1 et ^2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 157
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 393

Portau de Gasconha

[1] Jean Seguy, Atlas Linguistique et ethnographique de la Gascogne, CNRS, 1954- 1973, tome I, Noms dialectaux des Communes

[bbf-2] 2,0 ^2,1 et ^2,2 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 157

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 393

[1]

[2]

[3]

Lairac