Rote-insula bubuko
 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Ninox rotiensis (Johnstone & Darnell, JC, 1997) | ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj
| ||||||||||||||
Rote-insula bubuko (Ninox rotiensis) estas specio de strigo en la familio Strigedoj. Ĝi estas specio de strigo endemia de Rote Insulo en Malgrandaj Sundoj de Indonezio.
Ĝi estis por la unua fojo priskribita por la scienco en 1997 fare de la aŭstraliaj biologoj Ronald Johnstone kaj J.C. Darnell ek ino kolektita per nebula reto en 1990.[1] Ĝi estas pli malgranda ol la Aŭstralia bubuko, kun tre striecaj unuarangaj flugilplumoj, pugo kaj vosto.[2] Ĝi estas surloke ofta, kaj konata kiel Tuterui kaj Kokorok en Landu kaj Oelaba lokoj respektive en la insulo.[3] Analizoj pri genetiko kaj alvoko montris, ke ĝi estas ege diverĝa el la aŭstraliaj populacioj de la Aŭstralia bubuko, kio konduksi Gwee kaj kolegojn sugesti, ke ĝi estu reklasita kiel aparta specio,[4] kio finfine okazis en 2019.
Referencoj
- ↑ (1997) “Description of a new subspecies of boobook owl Ninox novaeseelandiae (Gmelin) from Roti Island, Indonesia”, Western Australian Naturalist 21, p. 161–74. Arkivigite je 2020-09-25 per la retarkivo Wayback Machine
- ↑ (2009) Owls of the World, Helm Identification Guides. A&C Black, p. 457–59. ISBN 978-1-4081-0884-0.
- ↑ (2010) “Asian enigma. First field observations of Ninox (novaeseelandiae) rotiensis on Roti island, Lesser Sundas, Indonesia”, BirdingASIA 13, p. 85–89.
- ↑ (2017) “Bioacoustic and multi-locus DNA data of Ninox owls support high incidence of extinction and recolonisation on small, low-lying islands across Wallacea”, Molecular Phylogenetics and Evolution 109, p. 246–58. doi:10.1016/j.ympev.2016.12.024. Bibkodo:2017MolPE.109..246G.
- Olson, Storrs L. (1985): IX.C. Strigiformes. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): Avian Biology 8: 129–132. Academic Press, New York.
- Pizzey, Graham, kaj Knight, Frank (2000). A Field Guide to the Birds of Australia. Angus & Robertson, 3a eld. (ISBN 0-207-19714-8)
- Higgins, P.J.. (1999) Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 4: Parrots to Dollarbird. Melbourne, Victoria: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-553071-1.
[rompita ligilo]
Bibliografio
- (2017) “Bioacoustic and multi-locus DNA data of Ninox owls support high incidence of extinction and recolonisation on small, low-lying islands across Wallacea”, Molecular Phylogenetics and Evolution 109, p. 246–58. doi:10.1016/j.ympev.2016.12.024. Bibkodo:2017MolPE.109..246G.
Eksteraj ligiloj
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.