Penamacor
municipo de Portugalio kultura heredo vd
Flago	Blazono
Administrado
Ĝemelurboj Clamart vd
Poŝtkodo	6090
En TTT	Oficiala retejo [+]
Demografio
Loĝantaro	5 682  (2011) [+]
Loĝdenso	10 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo	40° 10′ N, 7° 10′ U (mapo)40.166666666667-7.1666666666667Koordinatoj: 40° 10′ N, 7° 10′ U (mapo) [+]
Areo	563,71 km² (56 371 ha) [+]
Horzono	UTC±00:00 [+]
DEC Situo de Penamacor
Alia projekto
Vikimedia Komunejo Penamacor [+]
v • d • r

Penamacor estas portugala urbo de la Centra regiono, provínco Beira Baixa, subregiono Beiras e Serra da Estrela kaj de la distrikto Castelo Branco kun ĉirkaŭ 1 500 loĝantoj.

La urbo Penamacor estas sidejo de la municipo Penamacor, kun 563,71 km² de areo kaj 4 764 loĝantoj (2021), subdividita en 9 freguesias. La municipa teritorio limas norde kun la municipo Sabugal, oriente kun Hispanio, sude kun Idanha-a-Nova kaj okcidente kun Fundão.

La urbo estas je averaĝa altitudo de 700 metroj.

Dum la regado de Sanĉo la 1-a (1185-1211) la historio de Penamacor ekvidigis klare. Laŭ popola legendo tie estis la devenloko de Vambo, reĝo de visigotoj, kiu regis en Iberio de 672 ĝis 682. Dom Sanĉo konkeris Penamacor el la islamanoj, kaj havigis foruon en 1199 altigante la lokon al kategorio de "vila" (urbeto), kaj donis siajn teritoriojn al la kavaliroj de la Ordeno de Templanoj en la persono de ĝis superulo D. Gualdim Pais, kiu fortikigis ĝin. La monarko konfirmis la foruon en 1209.

La historio de Penamacor rilatis iom dekomence al novkristanoj, same kiel ĉe najbaraj municipoj Fundão, Belmonte kaj Covilhã. Post la forpelo de la judoj el Hispanio en 1492 fare de la Katolikaj Gereĝoj, Fernando kaj Isabel, granda nombro de rifuĝintoj setliĝis en la regiono Cova da Beira, kie jam estis gravaj minoritatoj de judoj. La establado de la Inkvizicio unuigis la ideologion, sed ankaŭ okazigis elmigradon kaj ekonomian malaltigon.

Estas kelkaj popolaj etimologioj. Laŭ unu el la lokaj legendoj, la nomo de la urbo devenis de eksterleĝulo kiu tie loĝis, nome "Macôr". Tiu ŝtelisto loĝis en groto kiu nomiĝis Penha (roko), kio poste iĝis Pena, kaj tiel la areo iĝis Penha de Macôr aŭ Pena Macôr. Laŭ aliaj versio, akra luktafo inter lokanoj kaj ŝtelistoj rezultis en tioma sangelverŝado (má cor, malbona koloro), ke la urbo konatiĝis kiel Penha de má cor (Roko de malbona koloro). Alia versio referencas, ke en tiu zono ekzistis du loĝlokoj, ambaŭ sur la montoj, nome Pena de Garcia kaj Pena Maior. Oni atribuas al hispana malbona prononco, ke Maior iĝis Macor, rezulte en Pena Macor.

La disvolvigo de la urbo, fine de la 12-a jarcento, rilatis al la protektado de la portugala landlimo, pro kio oni konstruis kastelon (Kastelo de Penamacor), de kiu ankoraŭ restas restaĵoj, konsiderata nacia monumento.

Belmonte havas jenajn naŭ freguesías:

La municipo enhavas fekundajn terojn de la regiono, nome la granda valo de Cova da Beira, tra kiu fluas la rivero Zêzere kaj ĝiaj nombraj alfluantoj. Oni faras produktadon de ĉerizo, persikoj, oleo kaj vino.

La municipo preskaŭ atingis 18 860 loĝantojn en la 1950-aj jaroj, sed poste okazis elmigrado kaj la loĝantaro preskaŭ duoniĝis.

• Kastelo de Penamacor
• Municipa muzeo de Penamacor
• Muzeo Dro. Mário Bento
• Kapeloj de S. Domingos kaj de Nª Srª da Conceição
• Ermitejo de Santo Cristo
• Blazondomoj de la Grafo kaj de la familio Osório
• Monumento al la Batalantoj de la Unua Mondmilito
• Fontes (ĉefe de Frade)
• Vinproduktejo de Seninho
• Instituto Pina Ferraz
• Krucmonumento
• Busto-monumento al Ribeiro Sanches
• Prahistoria setlejo de Ramalhão

• 
  Meimoa.
• 
  Romia ponto super la rivero Meimoa en Meimoa.
• 
  Pilorio de Penamacor.
• 
  Preĝejo de Penamacor.
• 
  Preĝejo de Vale da Senhora da Póvoa.
• 
  Meimão.

• Fatela-Penamacor (stacidomo)