Si Lucius Septimius Severus o Lucio Vero ( /səˈvɪərəs/;^[1]  ; 11 Abril 145 – 4 Pebrero 211) ay isang emperador ng Roma mula 193 hanggang 211. Siya ay ipinanganak sa Leptis Magna, Libya sa lalawigan ng Roma sa Africa.^[2] Bilang isang binata, siya ay sumulong sa nakagawiang sunod-sunod na mga tungkulin sa ilalim ng paghahari nina Marco Aurelio at Comodo. Si Severus ang huling kalahok na umagaw ng kapangyarihan pagkatapos ng pagkamatay ni emperador Pertinax noong 193 noong Taon ng Limang Emperador.

Matapos patalsikin at patayin ang kasalukuyang emperador na si Didio Julianio, nilabanan ni Severus ang kaniyang mga karibal na naghahabol, ang mga Romanong heneral na sina Pescennius Niger at Clodius Albinus. Natalo ang Niger noong 194 sa Labanan ng Issus sa Cilicia . Nang sumunod na taon, nagsagawa si Severo ng isang maikling kampanyang pamparusa lampas sa silangang hangganan, at isinama ang Kaharian ng Osroene bilang isang bagong lalawigan. Natalo ni Severus si Albinus pagkalipas ng tatlong taon sa Labanan ng Lugdunum sa Gaul. Kasunod ng pagpapatatag ng kaniyang pamamahala sa mga kanlurang lalawigan, nagsagawa si Severus ng isa pang maikli at mas matagumpay na digmaan sa silangan laban sa Imperyong Parto, sinamsam ang kanilang kabesera na Ctesiphon noong 197 at pinalawak ang silangang hangganan hanggang sa Tigris. Pagkatapos ay pinalaki at pinatibay niya ang Limes Arabicus sa Arabia Petraea. Noong 202, nangampanya siya sa Africa at Mauretania laban sa mga Garamantes, sinakop ang kanilang kabesera na Garama, at pinalawak ang Limes Tripolitanus sa katimugang hangganan ng disyerto ng imperyo.

Kasama ang kanyang pangalawang asawa, si Julia Domna, si Severus ay nagkaroon ng dalawang anak na lalaki; ang panganay, si Caracalla, ay ipinroklamang Augustus, o kasamang emperador, noong 198, at ang nakababata, si Geta, noong 209. Naglakbay si Severus patungong Britanya noong 208, pinalakas ang Adrianong Pader at muling sinakop ang Antoninang Pader. Noong 209, sinalakay niya Caledonia (modernong Eskosya) kasama ang isang hukbo na may 50,000 kalalakihan^[3] ngunit naputol ang kaniyang mga ambisyon nang siya ay mamatay sa isang nakakahawang sakit noong unang bahagi ng 211 sa Eboracum (modernong York). Ang kaniyang mga anak na lalaki, na pinayuhan ni Julia Domna, ang humalili sa kanya, kaya itinatag ang dinastiyang Severo. Ito ang huling dinastiya ng Imperyong Romano bago ang Krisis ng Ikatlong Siglo.