Ang ngiti o ngisi^[1] ay isang anyo, bikas, hilatsa, o hitsura ng mukha ng isang tao na karaniwang ginagawa kapag masaya siya. Maraming dahilan kung bakit ngumingiti ang isang tao, katulad ng kapag may ibang taong nagsabi ng nakakatawang biro o pagngiti dahil sa pagkuha ng larawan o litrato. Subalit minsan ding ngumingiti ang tao upang maikubli o maitago ang isang nakakahiyang damdamin. Karaniwang nagagamit ang ngiti bilang tanda ng pagkakaroon ng tiwala sa sarili, pagsang-ayon, o sagisag ng katuwaan. Paminsan-minsang ipinakikita ng mga hayop ang kanilang mga ngipin o pangil, tinatawag na sangil^[1] upang magpadama o magpakita ng takot o kapangyarihan. Sa mahigpit na kahulugan, ang ngisi ay isang maluwang na ngiti at katumbas ng ngisngis.^[2]

Nagiging ngisngis o ngiting-aso ang ngiti kung isa itong mapang-uyam o mapanlibak na ngiti, tawa, halakhak, o hagikgik, na karaniwang kitang-kita ang mga ngipin. Maaari rin itong maging bungisngis, o impit na tawa. Ngunit nagiging simangot, pag-ismid, pagbusangot, o pagbusangol, na pagngiwi ng mukha dahil sa kirot, pagkaasar, pagakainis, o galit, at katumbas ng pagsambakol ng mukha. Kaugnay ng ngiting-aso, isa itong bastos, pilyo, tuso, mautak, madaya, patraydor at makasariling pagtawa o paghalakhak.^[1][2]

Ang mga biloy sa pisngi (dimples) ay nabubuo dulot ng bifid zygomaticus major muscle, kung saan ang mga hibla ng fascia nito ay nakadikit sa dermis (ilalim na bahagi ng balat) at nagdudulot ng hatak o pag-umbok papasok. Ang mga biloy ay namamana sa lahi at isang dominant trait (nangingibabaw na katangian). Ang pagkakaroon ng bilateral dimples (biloy sa magkabilang pisngi) ang pinakakaraniwang uri ng biloy sa pisngi. Ang mas madalang na uri naman ay ang single dimple, na lumilitaw sa isang bahagi lamang ng mukha

Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.