Kiberg
| País | |
|---|---|
| Condado | |
| Municípios | |
| Área |
0,28 km2 () |
| Altitude |
3 m |
| Coordenadas |
| População |
202 hab. () |
|---|---|
| Densidade |
721,4 hab./km2 () |
| Gentílico |
kibergsværing kibergsværing |
| Estatuto |
|---|
Kiberg (norueguês) or Kiiperi (kven)[1] é uma vila na municipalidade de Vardø no leste do condado de Finnmark na Noruega. Está localizada na extremidade leste da Península de Varanger, ao longo do Mar de Barents. Kiberg é o segundo maior povoado do município de Vardø. Situa-se a cerca de 10 quilômetros a sudoeste do centro municipal, a cidade de Vardø. O Kibergsneset (Cabo Kiberg) é o ponto mais oriental do continente norueguês e está localizado a leste do vilarejo. O vilarejo de 0,28 quilômetro quadrado de 202 habitantes, o que dá ao vilarejo uma densidade populacional de 721 habitantes/km².[2]
História

Queima de bruxas
Duas mulheres de Kiberg, Mari Jørgensdatter e Kirsti Sørensdatter, foram queimadas na fogueira durante os julgamentos de bruxas de 1621 em Vardø. O governador escocês de Vardø, John Cunningham (ca. 1575 - 1651), também conhecido como Hans Køning,[3] esteve presente no tribunal durante a audiência contra Mari Jørgensdatter em 29 de janeiro de 1621 e no julgamento de Kirsti Sørensdatter em 16 e 28 de abril.[4]
Comércio de Pomor
Durante os dias do comércio promor, que terminou como resultado das mudanças introduzidas pela revolução russa em 1917, Kiberg era um centro de atividade russa, a tal ponto que a vila era chamada de "Lille Moskva" (Pequena Moscou).[5]
Segunda Guerra Mundial
Durante a Segunda Guerra Mundial, 45 homens da aldeia serviram nas forças militares soviéticas.[6] Dezoito desses guerrilheiros sobreviveram à guerra e dezessete retornaram à aldeia.[6]
Em 25 de setembro de 1940, alguns meses após a Alemanha nazista ocupar a Noruega, três barcos de pesca deixaram o porto de Kiberg em meio a um nevoeiro denso em direção à União Soviética com 48 passageiros a bordo, incluindo crianças pequenas.[7] Quando chegaram a Vayda-Guba, foram recebidos por navios da marinha soviética e levados para a base naval em Polyarny, onde foram interrogados pelo NKVD sobre seus motivos para vir para a União Soviética. Depois de algumas semanas, eles foram libertados e enviados para Murmansk. Os homens concordaram em alistar-se na Frota do Norte ou na NKVD, enquanto as mulheres e as crianças foram enviadas para Shadrinsk para trabalhar numa quinta estatal.[5][8] Outros logo seguiram esses refugiados. No total, mais de 100 pessoas fugiram da Finnmark ocupada para a União Soviética em 1940.[5]
Depois que os nazistas atacaram a União Soviética, alguns desses refugiados retornaram à Noruega para servir como guerrilheiros, relatando os movimentos de navios alemães.[5][9][10][11][12][13][14] [15]
A maioria dos guerrilheiros foi morta pelos alemães, especialmente em 1943, mas alguns sobreviveram. (Um deles foi Aksel Jacobsen Bogdanoff, que tem uma segunda reivindicação à fama — em 1953, ele e seu irmão encontraram e atiraram no último urso polar visto em Finnmark.[16][17]
Por terem se envolvido com a União Soviética, os guerrilheiros sobreviventes e seus ajudantes foram tratados como suspeitos pela polícia de vigilância norueguesa durante a Guerra Fria. Em 1992, o rei norueguês pediu-lhes desculpas em nome do Estado.[18]
Referências
- ↑ «Informasjon om stadnamn». Norgeskart (em norueguês). Kartverket. Consultado em 28 de junho de 2024
- ↑ Statistisk sentralbyrå (1 de janeiro de 2013). «Urban settlements. Population and area, by municipality.»
- ↑ «John Cunningham or Hans Køning (ca. 1575 - 1651)»
- ↑ MacKillop; Murdoch, eds. (2003). Military Governors and Imperial Frontiers C. 1600-1800: A Study of Scotland and Empires. [S.l.: s.n.] ISBN 9004129707
- ↑ a b c d «Norwegian Partisans in Soviet service 1940 - 1944». Varanger Museum
- ↑ a b Norske motstandsmenn - Partisanene i Finnmark [Norwegian Resistance fighters - Partisans in Finnmark]
- ↑ Jacobsen, Alf R. (2003). Banesår. [S.l.: s.n.] ISBN 8203229271
- ↑ Broekmeyer, M. J. (2004). Stalin, the Russians, and Their War. [S.l.: s.n.] ISBN 0299195945
- ↑ Kjørtoft, Kjell (1983). Lille Moskva – den glemte krigen. [S.l.: s.n.] ISBN 8205147256
- ↑ «Losing Your Language»
- ↑ Harjo, Osvald (1956). Moskva kjenner ingen tårer. [S.l.: s.n.]
- ↑ Amundsen, Kirsten; Burgess, William H. (1990). Inside spetsnaz: Soviet special operations: a critical analysis. [S.l.]: Presidio Press. ISBN 0891413391
- ↑ Raaum, Andreas (13 de agosto de 2010). Partisanenes innsats i Troms og Finnmark under den andre verdenskrig. [S.l.: s.n.]
- ↑ «Partisanen und Spione in Nord-Norwegen»
- ↑ Wahl, Kåre (2002). Partisanene Sibblund og Søderstrøm. [S.l.: s.n.]
- ↑ «Ancestry.com»
- ↑ Gundersen, Oddbjørn (19 de maio de 2006). «53 år siden sist» [53 years ago]. Finnmarken
- ↑ «The King's speech at the Partisan Monument in Kiberg». 3 de agosto de 1992
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
