Sirici (vèrs 320 - 26 de novembre de 399) foguèt lo 38^en papa de la Glèisa Catolica Romana de 384 a 399. Succediguèt a Damasi I^èr (366-383) e foguèt remplaçat per Anastasi I^èr (399-401).

Segon la tradicion, nasquèt a Roma vèrs 320. Après la mòrt de Damasi, foguèt elegit a l'unanimitat a la fin de l'annada 383. Contunièt la politica de son predecessor en renfòrçant l'autoritat dau papa sus la Glèisa e la lucha còntra lei diferenteis eresias dei sègles premiers dau cristianisme. D'efèct, tre 385, decidiguèt d'establir de sancions còntra leis opausants ai decisions dei concili de Nicèa (325) e de Sardica (343). Puei, dins lo corrent de son pontificat, adoptèt divèrsei decisions regardant la castetat dei clercs ò la realizacion d'una enquista preliminara sus lei candidats ais òrdres que foguèron a l'origina de la legislacion pontificala.

Pertocant la lucha còntra leis eresias, condamnèt l'evesque Bonose de Sardica e lo monge Jovinian que negavan la virginitat de Maria. Pasmens, laissèt lo clergat locau decidir dei sancions necessàrias. Intervenguèt tanben dins l'afaire dei priscillianistas condamnats per Damasi. Après l'execucion de Priscillian en 385 e unei condamnacions suplementàrias, autorizèt finalament la reïntegracion dei priscillianistas pentós au sen de la Glèisa. Lei sostèns principaus dau priscillianisme se someteguèron un an après la mòrt de Sirici.

Enfin, son pontificat veguèt la bastida de la Basilica de Sant Pau Fòra lei Muralhas sota la direccion de l'emperaire Valentinian II.