La musica classica designa l'ensemble de la musica sabenta occidentala, en oposicion amb la musica populara, del començament de l'Edat Mejana fins a uèi.

Mai precisament, dins l'istòria de la musica, l'expression «classica» designa lo periòde de la segonda mitat del sègle XVIII al sègle XIX. De fach, lo desinterès de la fin del sègle XVIII e e del començament del sègle XIX (periòde classic) per la musica anciana e barròca, mas atanben l'importància de las formas novèlas, an fach oblidar l'eiretatge anterior e dempuèi l'expression «classica» designa totas las musicas sabentas occidentalas.

Los diferents periòdes de l'istòria de la musica son:

Genèsi de la musica sabenta occidentala, d'en primièr monodica puèi polifonica; naissença de la notacion musicala, dels repertòris religioses e corteses etc.

Desvolopament de la polifonia sabenta (contrapunt) dins la musica sacrada e dins las cançons; volada de la musica instrumentala, etc.

Maturitat de l'escritura polifonica e del contrapunt, desvolopament de la votz sola, de la musica instrumentala (sonatas, concertos), de l'opèra dins d'estils italian, francés (Tragedias liricas), germanic, etc.

Construccions pus simplas mas enlargidas (sinfonias) ont la melodia ten una plaça importanta...

Escritura musicala que vòl exprimir las passions umanas; desvolopament de l'orquèstra...

Ruptura amb l'escritura tonala e ritmica classica; expressionisme germanic, impressionisme francés