Daniel Gabriel Fahrenheit (24 de mai de 1686, Danzig – 16 de setembre de 1736, L'Aia) es un fisician alemand de la prumiera partia dau segle XVIII.

Fiu de marchands de la Liga Anseatica, foguèt enviat en aprendissatge a Amsterdam, mas negligiguèt rapidament lo comerci maritime per s'interessar a la fabricacion d'instruments scientifics. Oblijat de s'enfugir, viatjèt en Euròpa e rescontrèt plusors sabents importants dau periòde coma Ole Romer (1644-1710), Christian Wolff (1679-1754) e Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716). En 1709, reprenguèt lo principi dau termometre d'alcòl de Romer per escandalhar sos termomotres a partir de dos ponchs. Puei, en 1714, aprenguèt las tecnicas de fabricacion d'objectes de veire e venguèt fabricant d'instruments de meteorologia (barometres, altimetres, termometres). Desvolopèt lo termometre de mercuri, mai precís que los termometres d'etanòl, e prepausèt una tecnica per l'escandalhar. Totun, demorèt curiós e s'interessèt tanben a de questions de calcul d'astronomia e de navigacion.

Totun, Fahrenheit es mai que mai coneissut per son eschala de temperatura. D'efècte, a partir dels trabalhs de Romer, utilizèt dos ponchs per definir una eschala basaa sus dos ponchs : una temperatura bassa mesuraa en 1708-1709 dins la vila de Dantzig^[1] e una temperatura auta egala a la temperatura dau sang dau chavau. Aqueu trabalh permetèt de produrre de termometres comparables, un chambiament major per las sciéncias de l'epòca. L'eschala Fahrenheit se difusèt donc en Euròpa onte foguèt la mai utilizaa fins a l'adopcion de l'eschala Celsius per la Revolucion Francesa.

• Eschala Fahrenheit.
• Temperatura.

1. ↑ Mai tard, foguèt capable de reprodurre aquela temperatura en laboratòri durant la solidificacion d'una mescla d'un volume egau de clorure d'ammòni e d'aiga.