Lo califa es lo títol portat per lei successors de Maomet coma cap suprèm de la comunautat formada per lei musulmans. Lo califa a per ròtle d'assegurar l'unitat de l'islam e es ansin sovent dich « comandaire dei cresents ». Dirigís un califat qu'es generalament considerat coma un tipe de monarquia absoluda. A l'origina, la foncion èra electiva mai de desacòrdis e de scissions apareguèron rapidament, solament quauquei après la mòrt de Maomet. Ansin, la significacion de la foncion evolucionèt e d'interpretacions diferentas apareguèron. Aquò menèt pauc a cha pauc a l'emergéncia de rivalitats per l'obtencion dau títol e mai d'un periòde istoric es marcat per l'existéncia de califats rivaus. En particular, es lo cas de l'Edat Mejana que veguèt la coexisténcia dau Califat Abbassida (750-1517), dau Califat Fatimida (909-1171) e dau Califat de Còrdoa (929-1031).

En 1516, leis Otomans obtenguèron la cession dau títol de part deis Abbassidas. Aquò empachèt pas la revendicacion dau títol de comandaire dei cresents per d'autrei sobeirans coma lei rèis de Marròc mai restaurèt lo prestigi de la foncion qu'èra tornarmai tenguda per un sobeiran poderós. De califas rivaus foguèron egalament establits en Africa Subsahariana coma lo Califat de Sokoto durant lo sègle XIX. Pasmens, dempuei l'abolicion de la foncion de califa per Mustafa Kemal en 1924, la foncion es largament considerada coma vacanta dins lo mond musulman. D'efiech, en despiech de divèrsei revendicacions, ges de sobeiran musulman a obtengut la legitimitat necessària per èsser reconegut califa per una part substanciala dei cresents.