Martinique

Martinique
Jabatan dan rantau seberang laut serta kolektiviti wilayah tunggal
Bendera Martinique berwarna merah, hijau dan hitam
Bendera
Peta yang menunjukkan kedudukan Martinique dalam Perancis
Kedudukan Martinique dalam Perancis
Koordinat: 14°40′U 61°00′B / 14.667°U 61.000°B / 14.667; -61.000
Negara Perancis
Pusat pentadbiranFort-de-France
Kerajaan
 • TypeKolektiviti wilayah tunggal menurut Artikel 73 Perlembagaan Perancis
 • Presiden Majlis EksekutifSerge Letchimy
 • Presiden PerhimpunanLucien Saliber
 • PrefekÉtienne Desplanques
Keluasan
 • Jumlah
1,128 km2 (436 batu persegi)
Highest elevation
1,397 m (4,583 ft)
Penduduk
 (1 Januari 2023)
 • Jumlah
360,630
 • Kepadatan320/km2 (830/batu persegi)
Zon waktuUTC−4 (Waktu Piawai Atlantik)
Kod panggilan+596
ISO 3166 codeMQ
Kod INSEE972
Tapak sesawangwww.collectivitedemartinique.mq

Martinique ialah sebuah pulau di Antillen Kecil, di bahagian timur Laut Caribbean, serta sebuah wilayah seberang laut Perancis. Pulau ini merupakan sebahagian daripada Kepulauan Windward dan terletak di antara Dominica di utara dengan Saint Lucia di selatan. Martinique berkeluasan 1,128 kilometer persegi, manakala Fort-de-France menjadi pusat pentadbiran dan bandar terbesarnya.[1][2]

Dari segi perlembagaan, Martinique ialah sebuah jabatan seberang laut dan rantau seberang laut yang tertakluk kepada Artikel 73 Perlembagaan Perancis. Walau bagaimanapun, sejak 1 Januari 2016, kuasa yang dahulunya dilaksanakan secara berasingan oleh majlis jabatan dan majlis rantau telah disatukan di bawah Kolektiviti Wilayah Martinique (Perancis: Collectivité territoriale de Martinique, CTM). Sebagai sebahagian daripada Republik Perancis, Martinique berada dalam Kesatuan Eropah sebagai salah sebuah wilayah paling luarnya dan menggunakan euro.[3][4]

Menurut penduduk sah yang diterbitkan oleh INSEE, Martinique mempunyai 360,630 orang penduduk pada 1 Januari 2023. Jumlah itu berkurang sebanyak kira-kira 12,000 orang berbanding 2017, terutamanya kerana lebih ramai penduduk meninggalkan pulau berbanding mereka yang berpindah masuk.[5] Bahasa Perancis ialah bahasa pentadbiran dan pendidikan, manakala bahasa Kreol Martinique digunakan secara meluas dalam kehidupan harian dan kegiatan kebudayaan.[6]

Sejarah Martinique dibentuk oleh masyarakat pribumi Caribbean, penjajahan Eropah, ekonomi perladangan dan perhambaan, penghapusan perhambaan pada 1848, serta perubahan politik yang menghubungkan pulau itu dengan Perancis. Letusan Gunung Pelée pada 8 Mei 1902 memusnahkan Saint-Pierre dan mengorbankan kira-kira 28,000 orang.[7] Gunung Pelée dan hutan pergunungan di utara Martinique dimasukkan ke dalam Senarai Warisan Dunia UNESCO pada 2023 kerana nilai geologi dan kepelbagaian biologinya.[8]

Geografi

Imej satelit Martinique

Martinique terletak di lengkungan gunung berapi Antillen Kecil. Laut Caribbean terletak di sebelah barat pulau, manakala Lautan Atlantik menghadap pantai timurnya. Garis pantainya terdiri daripada teluk, tanjung, pantai berpasir, tebing dan kawasan bakau. Bentuk muka bumi pulau ini memperlihatkan perbezaan ketara antara bahagian utara yang bergunung-ganang dengan bahagian selatan yang secara umumnya lebih rendah dan beralun.[9]

Bahagian utara dikuasai oleh kawasan gunung berapi, termasuk Gunung Pelée yang mencapai ketinggian 1,397 meter, serta banjaran Pitons du Carbet. Cerun yang curam, hujan yang banyak dan tanah gunung berapi menyokong hutan tropika yang luas. Bahagian tengah menempatkan kawasan bandar utama di sekitar Fort-de-France, Schœlcher dan Le Lamentin, manakala bahagian selatan mempunyai lebih banyak dataran, teluk terlindung dan semenanjung.[8][9]

Iklim

Martinique mengalami iklim tropika yang dipengaruhi oleh angin pasat dari timur. Purata suhu tahunannya ialah kira-kira 26.5 °C dan purata kerpasan tahunan sekitar 1,950 milimeter. Hujan dan suhu berubah mengikut altitud serta kedudukan sesuatu kawasan terhadap angin pasat; kawasan pergunungan utara lazimnya lebih sejuk dan lembap daripada kawasan pesisir selatan.[10]

Musim yang lebih kering, yang dikenali secara tempatan sebagai carême, biasanya berlangsung dari Februari hingga April. Musim hujan atau hivernage berlangsung terutamanya dari Julai hingga Oktober dan bertepatan dengan musim siklon tropika di Atlantik. Mei hingga Jun dan November hingga Januari merupakan tempoh peralihan, walaupun hujan lebat atau cuaca kering luar biasa boleh berlaku pada bila-bila masa.[10]

Alam sekitar dan bahaya semula jadi

Martinique terdedah kepada beberapa bahaya semula jadi, termasuk letusan gunung berapi, gempa bumi, siklon tropika, banjir, hakisan pantai dan tanah runtuh. Gunung Pelée masih dikategorikan sebagai gunung berapi aktif dan dipantau secara berterusan. Kepadatan penduduk yang tinggi di kawasan pesisir dan sekitar Fort-de-France menambahkan kepentingan perancangan guna tanah serta pengurusan bencana.[9]

Pada 2023, kawasan seluas 13,980 hektar yang merangkumi Gunung Pelée, Mont Conil, Pitons du Carbet dan Morne Jacob disenaraikan sebagai Tapak Warisan Dunia UNESCO. Tapak itu meliputi pelbagai jenis hutan dari aras pantai hingga ke puncak gunung dan melindungi spesies endemik Antillen Kecil. UNESCO mengiktirafnya berdasarkan kepentingan geologi dan kepelbagaian biologinya.[8]

Salah satu masalah alam sekitar dan kesihatan awam yang paling berpanjangan ialah pencemaran klordekon. Racun perosak itu digunakan di ladang pisang dari 1972 hingga 1993 untuk mengawal kumbang perosak, tetapi sifatnya yang sangat sukar terurai menyebabkan pencemaran berterusan pada tanah, sungai, kawasan pesisir dan sebahagian rantaian makanan. Kerajaan Perancis melaksanakan beberapa rancangan tindakan untuk pemantauan kesihatan, penyelidikan, pemulihan alam sekitar dan sokongan kepada sektor pertanian serta perikanan.[11]

Sejarah

Zaman pra-Columbus dan pertemuan Eropah

Bukti arkeologi menunjukkan bahawa Martinique telah dihuni lama sebelum kedatangan orang Eropah. Masyarakat awal berasal daripada beberapa gelombang penghijrahan dari bahagian utara Amerika Selatan dan kepulauan Caribbean yang lebih selatan. Mereka mengusahakan tanaman seperti ubi kayu, menangkap ikan dan menghasilkan tembikar, alat batu serta barangan perhiasan. Pengelasan arkeologi masyarakat tersebut berubah mengikut perkembangan penyelidikan dan tidak semestinya sepadan secara langsung dengan identiti etnik yang dicatatkan oleh penulis Eropah kemudian.[12]

Menjelang hubungan Eropah yang berterusan, pulau itu didiami oleh masyarakat yang lazimnya dikenali sebagai Kalinago. Christopher Columbus mendarat di Martinique pada 15 Jun 1502 semasa pelayaran keempatnya ke benua Amerika. Namun begitu, Sepanyol tidak membentuk penempatan tetap di pulau tersebut.[1]

Penjajahan Perancis dan perhambaan

Pada 1635, Pierre Belain d'Esnambuc mengambil alih Martinique bagi pihak Raja Perancis dan menubuhkan penempatan Perancis. Penguasaan tanah oleh peneroka mencetuskan konflik dengan penduduk Kalinago, yang akhirnya dibunuh, dipaksa berpindah atau diusir ke pulau-pulau lain. Martinique kemudian diperintah melalui beberapa syarikat perdagangan sebelum diletakkan secara langsung di bawah pentadbiran diraja Perancis pada 1674.[13]

Penanaman tebu berkembang dari pertengahan abad ke-17. Tenaga buruhnya bergantung pada orang Afrika yang diperdagangkan secara paksa melalui perdagangan hamba Atlantik. Perladangan gula, kopi dan koko mewujudkan masyarakat yang sangat tidak seimbang, dengan kuasa ekonomi tertumpu pada pemilik ladang. Code Noir yang dikeluarkan pada 1685 mengawal status undang-undang orang yang diperhambakan di tanah jajahan Perancis dan memperkukuh susunan sosial berasaskan perhambaan.[1][13]

Martinique beberapa kali diduduki oleh Britain akibat persaingan antara kuasa Eropah. Pendudukan berlaku pada 1762 hingga 1763 semasa Perang Tujuh Tahun, kemudian pada 1794 hingga 1802 dan 1809 hingga 1815 dalam tempoh Perang Revolusi Perancis dan Perang Napoleon. Pulau itu akhirnya dikembalikan kepada Perancis selepas kekalahan Napoleon.[13]

Penghapusan perhambaan dan abad ke-19

Kerajaan sementara Republik Perancis Kedua mengeluarkan dekri penghapusan perhambaan di tanah jajahan Perancis pada 27 April 1848. Sebelum berita mengenai pelaksanaan dekri itu tiba sepenuhnya, pemberontakan tercetus di Martinique pada 22 Mei. Pihak berkuasa tempatan mengisytiharkan penghapusan perhambaan pada hari berikutnya. Oleh sebab itu, 22 Mei diperingati di Martinique sebagai hari penghapusan perhambaan.[14]

Kira-kira 74,500 orang dibebaskan. Selepas penghapusan perhambaan, pemilik ladang berusaha menggantikan tenaga buruh melalui pengambilan pekerja berkontrak, termasuk pekerja dari India. Masyarakat Martinique seterusnya dipengaruhi oleh pertemuan tradisi Afrika, Eropah, India dan Caribbean. Walau bagaimanapun, industri gula beransur-ansur merosot akibat persaingan antarabangsa, perubahan harga dan penggabungan ladang serta kilang.[13]

Letusan Gunung Pelée

Saint-Pierre dengan Gunung Pelée di latar belakang

Pada awal abad ke-20, Saint-Pierre merupakan pusat ekonomi dan kebudayaan utama Martinique. Selepas beberapa minggu peningkatan kegiatan gunung berapi, Gunung Pelée meletus dengan dahsyat pada pagi 8 Mei 1902. Aliran piroklastik memusnahkan hampir seluruh bandar dalam masa beberapa minit dan mengorbankan kira-kira 28,000 orang.[7]

Bencana itu merupakan antara letusan gunung berapi paling membawa maut pada abad ke-20. Selepas kemusnahan Saint-Pierre, kegiatan ekonomi dan pentadbiran semakin tertumpu di Fort-de-France. Kajian terhadap letusan tersebut juga menyumbang kepada perkembangan awal bidang volkanologi, khususnya pemahaman tentang aliran piroklastik.[7]

Abad ke-20 dan perubahan institusi

Semasa Perang Dunia Kedua, Martinique pada mulanya berada di bawah pentadbiran yang setia kepada kerajaan Perancis Vichy. Pulau itu menyertai Perancis Bebas pada 1943. Selepas perang, tuntutan untuk menyamakan hak sosial, politik dan ekonomi dengan tanah besar Perancis semakin kuat. Aimé Césaire, yang ketika itu menjadi datuk bandar Fort-de-France dan ahli parlimen, merupakan salah seorang penyokong utama perubahan tersebut.[13][15]

Undang-undang 19 Mac 1946 menjadikan Martinique sebuah jabatan Perancis. Pembaharuan itu memperluas secara beransur-ansur penggunaan undang-undang, perlindungan sosial dan perkhidmatan awam Perancis di pulau tersebut. Infrastruktur sekolah, hospital, jalan raya dan perumahan berkembang dalam dekad-dekad berikutnya. Pada masa yang sama, kemerosotan industri gula, pengembangan penanaman pisang dan pertumbuhan sektor perkhidmatan mengubah struktur ekonominya.[15]

Dari 1963, BUMIDOM menggalakkan penghijrahan penduduk wilayah seberang laut ke tanah besar Perancis. Ribuan penduduk Martinique berpindah untuk bekerja atau belajar, suatu proses yang meninggalkan kesan jangka panjang terhadap demografi pulau. Gerakan autonomi dan kemerdekaan turut berkembang sejak 1960-an, tetapi pandangan politik mengenai hubungan dengan Perancis kekal berbeza-beza.[15]

Martinique memperoleh institusi rantau pada 1982, di samping majlis jabatan yang sedia ada. Dalam pungutan suara pada 10 Januari 2010, 79 peratus pengundi menolak cadangan menukar Martinique menjadi kolektiviti seberang laut di bawah Artikel 74 Perlembagaan Perancis. Dalam pungutan suara kedua pada 24 Januari, 68 peratus menyokong penubuhan sebuah kolektiviti tunggal yang kekal tertakluk kepada Artikel 73.[4]

Undang-undang organik dan undang-undang biasa bertarikh 27 Julai 2011 menetapkan pembentukan institusi baharu tersebut. Pilihan raya pertama CTM diadakan pada Disember 2015, dan kolektiviti itu mula berfungsi pada 1 Januari 2016 dengan menggantikan majlis jabatan dan majlis rantau.[3][4]

Politik dan pentadbiran

Status dan institusi

Martinique ialah sebahagian daripada Republik Perancis dan tidak mempunyai kedaulatan tersendiri. Undang-undang dan peraturan Perancis pada asasnya terpakai secara langsung, tetapi boleh disesuaikan dengan keadaan dan kekangan tempatan berdasarkan Artikel 73 Perlembagaan Perancis. Bidang seperti pertahanan, dasar luar, kewarganegaraan, keadilan dan mata wang kekal di bawah kuasa negara Perancis.[3]

CTM melaksanakan bidang kuasa yang lazimnya dibahagikan antara jabatan dengan rantau di tanah besar Perancis. Institusinya terdiri daripada:

  • Perhimpunan Martinique, sebuah badan perundangan tempatan yang mempunyai 51 orang ahli;
  • Majlis Eksekutif Martinique, yang terdiri daripada seorang presiden dan lapan orang ahli majlis eksekutif;
  • Majlis Ekonomi, Sosial, Alam Sekitar, Kebudayaan dan Pendidikan Martinique, sebuah badan perundingan.[4]

Sejak 2021, Serge Letchimy menjadi presiden Majlis Eksekutif, manakala Lucien Saliber mempengerusikan Perhimpunan Martinique.[16] Negara Perancis diwakili oleh seorang prefek yang dilantik oleh kerajaan pusat. Sehingga Julai 2026, jawatan itu disandang oleh Étienne Desplanques.[17]

Pembahagian pentadbiran dan perwakilan

Martinique dibahagikan kepada empat arrondissement, iaitu Fort-de-France, Le Marin, Saint-Pierre dan La Trinité, serta 34 komun.[18] Komun-komun itu bekerjasama melalui tiga komuniti aglomerasi:

  • Communauté d'agglomération du Centre de la Martinique, yang meliputi kawasan tengah;
  • Communauté d'agglomération de l'Espace Sud de la Martinique, yang meliputi bahagian selatan;
  • Communauté d'agglomération du Pays Nord Martinique, yang meliputi bahagian utara.[1]

Martinique memilih empat orang ahli ke Perhimpunan Kebangsaan Perancis dan dua orang ahli ke Senat Perancis.[19][20] Penduduknya mengambil bahagian dalam pilihan raya presiden, perundangan dan Eropah Perancis seperti warganegara Perancis yang lain.

Hubungan Eropah dan Caribbean

Sebagai wilayah paling luar Kesatuan Eropah, Martinique merupakan sebahagian daripada wilayah kastam dan pasaran dalaman Kesatuan Eropah. Undang-undang Kesatuan Eropah terpakai, tetapi langkah penyesuaian boleh diperkenalkan bagi menangani kedudukan geografi yang terpencil, saiz pasaran yang kecil dan kebergantungan pada import.[4]

Martinique turut membangunkan hubungan institusi dengan negara-negara Caribbean. Ia menjadi ahli bersekutu Pertubuhan Negara-Negara Caribbean Timur pada 2015.[21] Selepas perjanjian penyertaan ditandatangani pada Februari 2025 dan dokumen penyertaan diserahkan oleh kerajaan Perancis, Martinique secara rasmi menjadi ahli bersekutu Komuniti Caribbean pada 16 Jun 2026.[22]

Penduduk dan masyarakat

Demografi

Penduduk sah Martinique berjumlah 360,630 orang pada 1 Januari 2023. Dengan keluasan 1,128 kilometer persegi, kepadatan penduduknya ialah kira-kira 320 orang bagi setiap kilometer persegi. Fort-de-France kekal sebagai komun yang paling ramai penduduk, walaupun jumlah penduduknya turut berkurang.[5][2]

Antara 2017 dengan 2023, jumlah penduduk berkurang secara purata 0.5 peratus setahun. Sepanjang tempoh tersebut, imbangan semula jadi, iaitu perbezaan antara kelahiran dengan kematian, hampir seimbang, manakala imbangan penghijrahan kekal negatif. Penghijrahan golongan muda ke tanah besar Perancis untuk pendidikan dan pekerjaan menjadi salah satu punca utama perubahan tersebut.[5]

INSEE menganggarkan bahawa penduduk Martinique berkurang kepada 355,500 orang pada 1 Januari 2025. Pada 2024, kedua-dua imbangan semula jadi dan imbangan penghijrahan adalah negatif untuk tahun kelima berturut-turut. Martinique juga mempunyai bahagian penduduk berumur 60 tahun ke atas yang tertinggi dalam kalangan rantau Perancis pada tahun berkenaan.[23] Pada awal 2025, kira-kira 35 peratus penduduk berumur sekurang-kurangnya 60 tahun, manakala sekitar 20 peratus berumur kurang daripada 20 tahun.[2]

Bahasa

Bahasa Perancis ialah bahasa rasmi dan digunakan dalam pentadbiran, kehakiman, media arus perdana dan pendidikan. Bahasa Kreol Martinique, yang merupakan sebahagian daripada kelompok Kreol Antillen berasaskan bahasa Perancis, digunakan secara meluas dalam percakapan harian, muzik, kesusasteraan dan tradisi lisan.[6]

Penggunaan kedua-dua bahasa berbeza mengikut umur, lingkungan sosial dan keadaan komunikasi. Bahasa Kreol Martinique diiktiraf sebagai bahasa rantau yang hidup dalam sistem pendidikan Perancis. Penubuhan kelayakan perguruan CAPES dalam bahasa Kreol pada 2001 dan pengajian universiti berkaitan bahasa itu membantu memperkukuh pengajaran serta penyelidikannya.[6]

Pendidikan dan kesihatan

Sistem pendidikan Martinique merupakan sebahagian daripada sistem pendidikan kebangsaan Perancis dan ditadbir oleh Akademi Martinique. Pendidikan awam mengikuti kurikulum dan sistem peperiksaan Perancis. Kemerosotan bilangan kanak-kanak dan remaja menyebabkan jumlah murid menurun, sekali gus mempengaruhi perancangan sekolah dan pengagihan tenaga pengajar.[24]

Pengajian tinggi disediakan terutamanya melalui pusat Martinique bagi Universiti Antillen. Pusat itu menawarkan pengajian dalam bidang persuratan dan sains kemanusiaan, undang-undang, ekonomi, perubatan, sains dan teknologi, di samping beberapa program profesional.[24]

Perkhidmatan kesihatan berada dalam sistem kesihatan dan keselamatan sosial Perancis. Centre hospitalier universitaire de Martinique merupakan institusi hospital awam utama. Penuaan penduduk, kekurangan tenaga perubatan dalam beberapa bidang dan ketidaksamaan akses antara kawasan bandar dengan luar bandar merupakan antara cabaran utama perkhidmatan kesihatan.[24]

Ekonomi

Struktur ekonomi dan pekerjaan

Martinique mempunyai ekonomi perkhidmatan yang berkait rapat dengan ekonomi Perancis dan Kesatuan Eropah. Pada 2024, keluaran dalam negara kasar bernilai €10.44 bilion dan berkembang sebanyak 1.0 peratus dalam nilai sebenar. KDNK per kapita berjumlah €29,300, berbanding €42,600 bagi Perancis secara keseluruhan.[25]

Pertumbuhan pada 2024 disokong terutamanya oleh peningkatan penggunaan awam. Sebaliknya, penggunaan isi rumah berkurang sebanyak 0.4 peratus dan pelaburan keseluruhan menurun. Import serta eksport turut menyusut dalam nilai sebenar, walaupun perbelanjaan pelancong meningkat.[25]

Sektor tertier menguasai ekonomi. Pada 2023, kira-kira 84 peratus pekerjaan berada dalam sektor perkhidmatan, termasuk pentadbiran awam, kesihatan, pendidikan, perdagangan, pengangkutan, kewangan dan perkhidmatan perniagaan.[26] Sektor awam memainkan peranan lebih besar berbanding di tanah besar Perancis, manakala industri dan pertanian menyumbang bahagian yang lebih kecil kepada pekerjaan dan nilai ditambah.

Kadar pengangguran pada 2024 ialah 12.3 peratus, iaitu 4.9 mata peratusan lebih tinggi daripada kadar Perancis tidak termasuk Mayotte. Walaupun kadar itu merupakan yang terendah antara wilayah seberang laut Perancis, pengangguran golongan muda dan ketidakpadanan kemahiran kekal sebagai masalah struktur.[26]

Pertanian, industri dan pelancongan

Pertanian kini menyumbang bahagian yang kecil kepada ekonomi, tetapi kekal penting kepada eksport, guna tanah dan identiti luar bandar. Pisang merupakan tanaman eksport utama, manakala tebu digunakan dalam pengeluaran gula dan rum. Sektor ini menghadapi persaingan import, kos pengeluaran yang tinggi, cuaca ekstrem, penyusutan tenaga kerja serta kesan pencemaran klordekon.[27]

Kegiatan perindustrian tertumpu pada pemprosesan makanan dan minuman, penapisan petroleum, bahan binaan, tenaga serta beberapa kegiatan pembuatan berskala kecil. Saiz pasaran tempatan yang terhad dan jarak daripada pasaran utama menyebabkan banyak barangan pengguna, bahan mentah dan sumber tenaga perlu diimport.[27]

Pelancongan merangkumi penginapan, restoran, persiaran kapal, pelayaran rekreasi dan pelancongan berasaskan alam semula jadi serta warisan. Pada 2024, Martinique menerima 988,301 orang pelawat. Daripada jumlah itu, 571,511 ialah pelancong yang bermalam, angka tertinggi bagi kategori tersebut dalam tempoh 40 tahun. Jumlah perbelanjaan pelawat dianggarkan sebanyak €595 juta.[28]

Tenaga dan kekangan kepulauan

Martinique tidak mempunyai hubungan grid elektrik dengan wilayah lain dan masih bergantung pada bahan api yang diimport. Pada 2024, bahan api fosil menyumbang 75.3 peratus daripada pengeluaran elektrik, manakala tenaga boleh baharu menyumbang 24.7 peratus. Sumber boleh baharu utama ialah biojisim, tenaga suria, tenaga angin dan pembakaran sisa.[29]

Kedudukan kepulauan, pasaran yang kecil dan pergantungan pada import menyumbang kepada kos pengangkutan dan harga pengguna yang tinggi. Kajian perbandingan harga INSEE pada 2023 mendapati bahawa paras harga keseluruhan di Martinique adalah 13.8 peratus lebih tinggi daripada di tanah besar Perancis.[2] Isu kos sara hidup telah mencetuskan beberapa gerakan sosial dan perdebatan mengenai persaingan pasaran, cukai, pengangkutan laut dan struktur pengedaran.

Pengangkutan

Pengangkutan jalan raya merupakan bentuk pergerakan utama. Martinique mempunyai kira-kira 2,123 kilometer jalan, termasuk lebuh raya A1 sepanjang tujuh kilometer yang menghubungkan Le Lamentin dengan Fort-de-France. Sekitar 74.6 peratus daripada semua perjalanan dilakukan dengan kereta, manakala 83.5 peratus pekerja menggunakan kereta untuk perjalanan ke tempat kerja. Kebergantungan tersebut menyebabkan kesesakan yang kerap di kawasan Fort-de-France, Le Lamentin dan komun-komun sekitarnya.[30]

Pengangkutan awam diselaraskan oleh Martinique Transport. Perkhidmatannya merangkumi rangkaian bas di bahagian tengah, utara dan selatan, pengangkutan sekolah serta perkhidmatan feri tempatan. Sistem pengangkutan awam di laluan khas, yang dikenali sebagai transport collectif en site propre (TCSP), mempunyai dua laluan utama yang menghubungkan kawasan Almadies dengan Carrère dan Mahault.[31]

Lapangan Terbang Antarabangsa Martinique Aimé Césaire terletak di Le Lamentin dan merupakan pintu masuk udara utama. Lapangan terbang itu mengendalikan 1,813,641 penumpang tidak termasuk transit pada 2024. Kerja peluasan yang disiapkan pada tahun yang sama meningkatkan kapasiti tahunannya kepada kira-kira tiga juta penumpang.[30]

Grand Port Maritime de la Martinique di Fort-de-France mengendalikan perdagangan kontena, bahan api, barangan pukal, kapal persiaran dan feri penumpang. Pada 2024, pelabuhan-pelabuhan Martinique mengendalikan 3.18 juta tan barangan, 187,666 unit bersamaan dua puluh kaki dan 572,309 pergerakan penumpang.[30] Perkhidmatan feri serantau menghubungkan Martinique dengan Dominica, Guadeloupe dan Saint Lucia, manakala feri tempatan menghubungkan Fort-de-France dengan beberapa komun di seberang Baie de Fort-de-France.

Kebudayaan

Bibliothèque Schœlcher di Fort-de-France

Kebudayaan Martinique terbentuk melalui pertemuan sejarah tradisi pribumi Caribbean, Afrika, Eropah dan India. Bahasa Kreol, agama, muzik, tarian, masakan, perayaan dan tradisi lisan menjadi unsur penting pembentukan identiti tempatan. Pada masa yang sama, institusi kebudayaannya merupakan sebahagian daripada rangkaian kebudayaan Perancis dan dunia berbahasa Perancis.

Kesusasteraan dan pemikiran

Martinique melahirkan beberapa tokoh penting dalam kesusasteraan dan pemikiran abad ke-20. Penyair dan ahli politik Aimé Césaire merupakan salah seorang pengasas gerakan Négritude, yang menegaskan pengalaman sejarah serta identiti masyarakat kulit hitam dalam menghadapi penjajahan dan perkauman.[32]

Pakar psikiatri dan penulis Frantz Fanon, yang dilahirkan di Fort-de-France, meneliti kesan psikologi penjajahan dan perkauman serta menjadi tokoh penting dalam pemikiran antikolonial.[33] Édouard Glissant mengembangkan gagasan Antillanité, hubungan dan kreolisasi, manakala Patrick Chamoiseau menjadi salah seorang penulis utama gerakan Créolité.[34]

Bibliothèque Schœlcher di Fort-de-France merupakan antara institusi kebudayaan yang paling dikenali di pulau itu. Bangunannya pada asalnya dibina di Paris sebelum dipindahkan dan dipasang semula di Martinique pada penghujung abad ke-19. Perpustakaan itu dinamakan sempena Victor Schœlcher, seorang tokoh utama gerakan penghapusan perhambaan Perancis.

Muzik, perayaan dan masakan

Tradisi muzik Martinique merangkumi bèlè, biguine, mazurka Kreol dan zouk. Bèlè menggabungkan nyanyian, gendang, tarian dan tindak balas antara penyanyi utama dengan kumpulan. Biguine berkembang daripada pertemuan bentuk muzik Eropah dengan irama Afro-Caribbean, manakala zouk muncul sebagai genre muzik Caribbean moden pada penghujung abad ke-20.[35]

Karnival Martinique berlangsung setiap tahun sebelum Rabu Abu. Perayaan itu menampilkan perarakan, muzik, pakaian dan watak tradisional, termasuk Vaval, tokoh simbolik karnival yang dibakar pada hari terakhir. Perayaan tersebut menggabungkan unsur sindiran sosial, tradisi keagamaan dan amalan kebudayaan tempatan.

Masakan Martinique memperlihatkan pengaruh Caribbean, Afrika, Perancis dan India. Bahan lazim termasuk makanan laut, ubi kayu, keladi, pisang, buah sukun, cili, rempah dan hasil tropika. Hidangan yang dikaitkan dengan pulau itu termasuk accras, colombo, blaff, sosej darah Kreol dan pelbagai masakan ikan serta kerang. Rum pertanian yang dihasilkan daripada jus tebu juga mempunyai peranan ekonomi dan kebudayaan yang penting.

Warisan maritim

Yole ronde ialah perahu layar kayu tradisional yang pada asalnya digunakan untuk menangkap ikan dan mengangkut barangan. Perahu itu tidak mempunyai lunas dan distabilkan oleh anggota kru yang bergerak pada tiang-tiang panjang di sisi perahu. Perlumbaan yole, khususnya jelajah tahunan mengelilingi Martinique, menjadi salah satu acara sukan dan kebudayaan utama pulau.[36]

Pada 2020, program pemeliharaan pengetahuan pembinaan dan pelayaran yole dipilih untuk dimasukkan ke dalam Daftar Amalan Pemeliharaan Baik UNESCO. Pengiktirafan itu diberikan kepada usaha persatuan, pembina perahu, pelayar dan institusi tempatan dalam memindahkan kemahiran tersebut kepada generasi baharu.[36]

Lihat juga

Rujukan

  1. ^ a b c d "La Martinique en bref" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Kebudayaan Perancis. 2 September 2014. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  2. ^ a b c d Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 9–10. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  3. ^ a b c "Quel est le statut de la Guyane et de la Martinique ?". Vie-publique.fr (dalam bahasa Perancis). Direction de l'information légale et administrative. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  4. ^ a b c d e Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 20–23. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  5. ^ a b c Lépine, François-Xavier; Zavala, Fernando (18 Disember 2025). "360 630 habitants en Martinique au 1er janvier 2023" (dalam bahasa Perancis). Institut national de la statistique et des études économiques. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  6. ^ a b c Grandet, Odile; Colinmaire, Hervé; Grognet, Thierry (September 2023). La situation de la lecture publique dans les Outre-mer (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Inspection générale de l'éducation, du sport et de la recherche. m/s. 23–24. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  7. ^ a b c "Volcano Watch: Dual volcanic tragedies in the Caribbean led to founding of HVO" (dalam bahasa Inggeris). United States Geological Survey. 3 Mei 2001. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  8. ^ a b c "Volcans et forêts de la Montagne Pelée et des pitons du nord de la Martinique" (dalam bahasa Perancis). UNESCO World Heritage Centre. 2023. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  9. ^ a b c Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 16–17. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  10. ^ a b "Les climats en outre-mer" (dalam bahasa Perancis). Météo-France. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  11. ^ "Le plan Chlordécone IV (2021–2027)" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Kesihatan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  12. ^ "Période archéologique: Amérindien" (dalam bahasa Perancis). Institut national de recherches archéologiques préventives. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  13. ^ a b c d e "Martinique". Dictionnaire de l'Histoire de France (dalam bahasa Perancis) (ed. 2005). Larousse. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  14. ^ "27 avril 1848: l'abolition de l'esclavage" (dalam bahasa Perancis). Perhimpunan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  15. ^ a b c Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 18–20. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  16. ^ "Bilan mi-mandat 2021–2028" (dalam bahasa Perancis). Collectivité territoriale de Martinique. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  17. ^ "Cérémonie de la Fête Nationale du 14 juillet" (dalam bahasa Perancis). Perkhidmatan Negara di Martinique. 10 Julai 2026. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  18. ^ "Martinique: Code officiel géographique au 1er janvier 2026" (dalam bahasa Perancis). Institut national de la statistique et des études économiques. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  19. ^ "Recherche des députés par département: Martinique" (dalam bahasa Perancis). Perhimpunan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  20. ^ "Liste des sénateurs des départements d'outre-mer" (dalam bahasa Perancis). Senat Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  21. ^ "Dominique: politique et économie" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Eropah dan Hal Ehwal Luar Perancis. 18 Mac 2026. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  22. ^ "Martinique joins CARICOM" (dalam bahasa Inggeris). Caribbean Community Secretariat. 5 Julai 2026. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  23. ^ Lépine, François-Xavier; Taupe, Gwénaelle (10 April 2025). "La baisse des naissances est la plus forte des régions françaises: bilan démographique 2024 en Martinique" (dalam bahasa Perancis). Institut national de la statistique et des études économiques. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  24. ^ a b c Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 154–164. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  25. ^ a b Raimbaud, Baptiste (30 September 2025). "La croissance martiniquaise est portée par le secteur public" (dalam bahasa Perancis). Institut national de la statistique et des études économiques. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  26. ^ a b "L'essentiel sur la Martinique" (dalam bahasa Perancis). Institut national de la statistique et des études économiques. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  27. ^ a b Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 76–105. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  28. ^ Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 136–144. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  29. ^ Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 96–105. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  30. ^ a b c Rapport annuel économique 2024: Martinique (PDF) (Laporan) (dalam bahasa Perancis). Institut d'émission des départements d'outre-mer. 2025. m/s. 145–151. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  31. ^ "Réseau TCSP de la Martinique" (dalam bahasa Perancis). Martinique Transport. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  32. ^ "Aimé Césaire, poète de la négritude" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Kebudayaan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  33. ^ "Fanon, Frantz (1925–1961)" (dalam bahasa Perancis). Bibliothèque nationale de France. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  34. ^ "Édouard Glissant et l'antillanité" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Kebudayaan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  35. ^ Louguet, Amandine; Creignou, Antonin; Raimbaud, Baptiste (2021). "En Martinique, les traditions, la musique et le créole fédèrent les générations" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Kebudayaan Perancis. Dicapai pada 21 Julai 2026.
  36. ^ a b "La yole de Martinique, de la construction aux pratiques de navigation, un modèle de sauvegarde du patrimoine" (dalam bahasa Perancis). UNESCO. 2020. Dicapai pada 21 Julai 2026.

Pautan luar

Wikimedia Commons mempunyai media berkaitan Martinique
Wikikembara memiliki panduan pelancongan bagi Martinique.


Templat:Region Perancis

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.