PD-L1

CD274
ساختارهای موجود
PDBجستجوی هم‌ساخت‌شناسی: PDBe RCSB
معین‌کننده‌ها
نام‌های دیگرCD274, B7-H, B7H1, PD-L1, PDCD1L1, PDCD1LG1, PDL1, CD274 molecule, Programmed cell death ligand 1, hPD-L1
شناسه‌های بیرونیOMIM: 605402; MGI: 1926446; HomoloGene: 8560; GeneCards: CD274; OMA:CD274 - orthologs
هم‌ساخت‌شناسی
گونه‌هاانسانموش
Entrez

29126

60533

Ensembl

ENSG00000120217

ENSMUSG00000016496

UniProt

Q9NZQ7

Q9EP73

RefSeq (mRNA)

NM_001314029
NM_001267706
NM_014143

NM_021893

RefSeq (پروتئین)

NP_001254635
NP_001300958
NP_054862

NP_068693

موقعیت (UCSC)Chr 9: 5.45 – 5.47 MbChr 19: 29.34 – 29.37 Mb
جستجوی PubMed[۳][۴]
ویکی‌داده
مشاهده/ویرایش انسانمشاهده/ویرایش موش

PD-L1 با عنوانِ کاملِ لیگاند ۱ مرگ برنامه‌ریزی‌شده (انگلیسی: Programmed death-ligand 1) که با نام‌های CD274 و B7-H1 هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژنِ «CD274» کدگذاری می‌شود.[۵]

این پروتئین، یک پروتئین تراپوسته‌ای است که نقش مهمی در سرکوب دستگاه ایمنی در جریان بارداری، پیوندهای بافتی آلوگرافت، بیماری‌های خودایمنی و هپاتیت ایفا می‌کند.

اهمیت بالینی

لیگاند ۱ مرگ برنامه‌ریزی‌شده

به نظر می‌رسد تولید زیاد این پروتئین سبب می‌شود تا سلول‌های سرطانی از دستِ سیستم ایمنی بدن فرار کنند. در یک بررسی جامع از ۱۹۶ نمونه توموری سرطان کلیه مشاهده گردید که بیان زیاد این پروتئین در تومور، با تهاجمی‌بودن آن و افزایش ۴٫۵ برابری مرگ ناشی از سرطان کلیه مربط بوده‌است.[۶] هم‌اینک چندین بازدارندهٔ PD-L1 در حال ساخت است تا از آنها، در درمانِ سرطان‌های گوناگون استفاده شود و نتایج کارآزمایی‌های بالینی نیز خوب بوده‌است. یک نمونه از این داروها آولومب است.[۷]

در موش‌ها مشاهده شده که ابتلای درون‌یاخته‌ای با لیستریا مونوسیتوژنز با افزایش بیانِ PD-L1 در لنفوسیت‌های تی، سلول‌های کشندهٔ طبیعی و ماکروفاژها همراه بوده‌است.

این پروتئین همچنین در بیماری‌های خودایمنی دخیل بوده‌است. به‌عنوان مثال تغییراتی در بیان آن در کودکان مبتلا به لوپوس منتشر مشاهده شده‌است.

این پروتئین، نقش مهمی در سرکوب دستگاه ایمنی در جریان بارداری، پیوندهای بافتی ، بیماری‌های خودایمنی و هپاتیت ایفا می‌کند.

در یک بررسی جامع از ۱۹۶ نمونه توموری سرطان کلیه مشاهده گردید که بیان زیاد این پروتئین در تومور، با تهاجمی‌بودن آن و افزایش ۴٫۵ برابری مرگ ناشی از سرطان کلیه مربط بوده‌است.

همچنین تحقیقات نشان داده اند، بیان این پروتئین در سرطان های مختلف مانند سرطان ریه (سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) ) ، سرطان کولون و کلیه افزایش قابل توجهی دارد.

آنتی‌بادی ایمونوهیستوشیمی PD-L1

آنتی‌بادی ایمونوهیستوشیمی PD-L1 راه تشخیصی مشخص برای کمک در شناسایی بیماران مبتلا به NSCLC برای درمان با داروی pembrolizumab است. [نیازمند منبع] میزان بیان PD-L1 می‌تواند به شناسایی بیماران، در درمان با ایمونوتراپی PD-1 anti کمک فراوانی نماید.

نمونهٔ بافتی سرطان ریه با سلول‌های غیر کوچک، که میزان بیان پروتئین PD-L1 در آنها اندازه‌گیری می‌شود بر اساس درجهٔ بدخیمی به سه گروه تقسیم می‌شوند:

  • TPS < 1% :No PD-L1 expression
  • TPS 1–۴۹٪ :PD-L1 expression
  • TPS ≥ ۵۰٪ :High PD-L1 expression

آنتی‌بادی ایمونوهیستوشیمی PD-L1 تستی کیفی برای تشخیص PD-L1 در نمونه‌های بافتی NSCLC می‌باشد. این آنتی‌بادی تنها تستی است که در کارآزمایی بالینی داروی pembrolizumab، برای تعیین میزان بیان PD-L1 در بیماران NSCLC، استفاده می‌شود.[۸]

میزان بیان PD-L1 در سلول‌های سرطانی، بیومارکری برای ارزیابی پاسخ به درمان با آنتی PD-1 می‌باشد.[۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000120217 – Ensembl, May 2017
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000016496 – Ensembl, May 2017
  3. ↑ "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. ↑ "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  5. ↑ "Entrez Gene: CD274 CD274 molecule".
  6. ↑ Thompson RH, Gillett MD, Cheville JC, Lohse CM, Dong H, Webster WS, Krejci KG, Lobo JR, Sengupta S, Chen L, Zincke H, Blute ML, Strome SE, Leibovich BC, Kwon ED (December 2004). "Costimulatory B7-H1 in renal cell carcinoma patients: Indicator of tumor aggressiveness and potential therapeutic target". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 101 (49): 17174–9. doi:10.1073/pnas.0406351101. PMC 534606. PMID 15569934.
  7. ↑ "Immune checkpoint inhibitors to treat cancer". www.cancer.org. Retrieved 2017-03-27.
  8. ↑ Ansari MJ, Salama AD, Chitnis T, Smith RN, Yagita H, Akiba H, et al. (July 2003). "The programmed death-1 (PD-1) pathway regulates autoimmune diabetes in nonobese diabetic (NOD) mice". The Journal of Experimental Medicine. 198 (1): 63–69. doi:10.1084/jem.20022125. PMC 2196083. PMID 12847137.
  9. ↑ Mozaffarian N, Wiedeman AE, Stevens AM (September 2008). "Active systemic lupus erythematosus is associated with failure of antigen-presenting cells to express programmed death ligand-1". Rheumatology. 47 (9): 1335–1341. doi:10.1093/rheumatology/ken256. PMC 2722808. PMID 18650228.

پیوند به بیرون

آیکون خرد

این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی مولکولی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.