Spiritanoj
kongregacio religia ordeno Society of Apostolic Life (en) organizaĵo
Komenco	27-a de majo 1703 vd
Fino	2002 vd
Geografia situo	41° 54′ 54″ N, 12° 26′ 43″ O (mapo)41.91512.44527778Koordinatoj: 41° 54′ 54″ N, 12° 26′ 43″ O (mapo)
DEC
Spiritanoj
Fondintoj	Claude Poullart des Places vd
Estro	Alain Mayama (ekde 18-a de oktobro 2021)
Posedatoj	Séminaire du Saint-Esprit (en) vd
Retejo	Oficiala retejo
v • d • r

La Spiritanoj (aŭ Misisocieto de la Sankta Spirito sub la protekto de la senmakula koro de Mario; latine: Congregatio Sancti Spiritus sub tutela immaculati cordis Beatae Virginis Mariae, CSSp) estas romkatolika ordeno. En Germanio dum kulturbatalo ĝi estis malpermesata.^[1]

Ĉi vira ordeno estiĝis en la 27a de majo 1703. La Seminarion de la Sankta Spirito fondis en 1703 Claude Poullart des Places dediĉonte sin al la animzorgado de plantaĵlaboristoj kaj sklavoj en francaj kolonioj. Paralele la oni engaĝiĝo ankaŭ pri la edukado de junuloj en Francujo mem kaj pri la malriĉuloj. La de judismo konvertiĝinta François Libermann el Saverne fondis en 1841 la Kongregacion de la senmakula koro de Mario. Ambaŭ kunlaboru, laŭ volego de la Sankta Seĝo, ekde 1848 en la tuta mondo kiel Misia societo de la Sankta Spirito. Ekde la mezo de la 19-a jarcento la spiritanoj misiistis i.a. en Angolo. Kiel aliaj ordenanoj aktivaj en fremdaj landoj ili kolektis etnografiajn objektojn sendotajn al Eŭropo. Tia kolekto admireblas ekde 2018 en Allex en la Spiritana muzeo pri afrikaj artoj.^[2] La spiritanoj ankaŭ gravis en Germana Orient-Afriko.

En 2021 ekzistis 2.993 ordenanoj: 29 episkopoj, 2.192 pastoroj, 209 laikaj fratoj kaj 564 portempaj votfarantoj. El ili originis 1.666 el Eŭropo, 1.058 el Afriko aŭ la regiono de la Hinda Oceano, 160 el Norda Ameriko, 113 el Latinameriko, 7 el Azio kaj 3 el Oceanio. Krome apartenas al la kongregaccio 75 asociitaj laikoj el diversaj landoj. De 565 trejnotoj pli ol 500 venis el ŝtatoj de la suda hemisfero.

Nun ili aktivis en 61 landoj sur ĉiuj kontinentoj. Pli kaj pli gravos la jeno:

• kristanigo kaj socia evoluigo, aparte en landoj kun internaj militoj
• pastorala kaj karitata helpadoj al rifuĝintoj, fremdlaboristoj kaj neintegritaj junuloj
• dialogo kun mahometanoj kaj aliaj religioj
• oferto de moderna trejnado de misiistoj
• fruktodona laborigo de la asociitaj laikuloj

La sidejo de la estra konsilio troviĝis en domoj je Clivo de Cinna 195 en Romo. En Germanio troviĝas ili centro je Klostro Knechtsteden.^[3]

• Claude Poullart des Places (1703 – oktobro 1709)
• Jacques Garnier (1709–1710)
• Louis Bouic (1710–1763)
• Julien-François Becquet (1763–1788)
• Jean-Marie Duflos (28. Oktober 1788 – februaro 1805)
• Jacques Bertout (1805–1832)
• Amable Fourdinier (decembro 1832 – 1845)
• Nicolas Warnet (1845–1845)
• Alexandre Leguay (1845 – februaro 1848)
• Alexandre-Hippolyte-Xavier Monnet (1848–1848)
• François Libermann (novembro 1848 – februaro 1852)
• Ignace Schwindenhammer (februaro 1853 – 1881)
• Frédéric Le Vavasseur (augusto 1881 – 1882)
• Ambroise Emonet (augusto 1882 – oktobro 1895)
• Alexandre-Louis-Victor-Aimé Le Roy (1896–1926)
• Louis Le Hunsec (1926–1950)
• Francis Griffin (1950–1962)
• Marcel Lefebvre (1962–1968)
• Joseph Lécuyer (septembro 1968 – 1972)
• Frans Timmermans (1972–1986)
• Pierre Haas (1986–1992)
• Pierre Schouver (septembro 1992 – 2004)
• Jean-Paul Hoch (2004–2012)
• John Fogarty (2012–2021)
• Alain Mayama (ekde 2021)

• Maria Joseph Weber (1887–1949)
• Paul Koppelberg (1912–1981), iniciatinto de la stelkantista agado
• Marcel Lefebvre (1905–1991), arkiepiskopo kaj posta fondinto de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a
• John O’Riordan (1924–2016), episkopo el Irlando
• Maurice Piat (* 1941), kardinalo
• Dieudonné Nzapalainga (* 1967) kardinalo
• Godfrey Mary Paul Okoye (1913–1977), episkopo niĝeria
• Daniel Brottier (1876–1936), ĉefvikario en la Arkiepiskoplando de Dakaro kaj poste gvidanto de la orfejo Apprentis d’Auteuil en Parizo - beatulo ekde 1984 (Gedenktag 28. Februar).
• Ernst Lohner (1893–1944), viktimo de la nazioj

En 2022 loka irlanda ordenestro Martin Kelly publike diris ke almenaŭ 77 ordenanoj estis akuzitaj pro seksperforto.^[4]

• Michael Böhles: Hingabe an Gott – Claude François Poullart des Places. Adlerstein Verlag BoD, Wiesmoor 2014, ISBN 978-3-7357-2019-1.
• Michael Böhles: Niederlage als Sieg – Charisma und Sendung des Juden und Christen Jakob Franz Maria Paul Libermann. Adlerstein Verlag BoD, Wiesmoor 2014, ISBN 978-3-7352-7139-6.
• Horst Gründer: Christliche Mission und deutscher Imperialismus 1884–1914, eldonejo Ferdinand Schöningh, Paderborn 1982, ISBN 3-506-77464-6.
• Johannes Henschel: Alles begann in Bagamoyo. 100 Jahre Kirche in Ostafrika. missio aktuell Verlag, Aachen 1983, ISBN 3-921626-33-1.
• Bernhard Mirtschink: Zur Rolle der Christlichen Missionen in kolonialen Gesellschaften. Katholische Missionserziehung in „Deutsch-Ostafrika“. Haag + Herchen Verlag, Frankfurt am Main 1980, ISBN 3-88129-344-2; chapitro 3 Erziehungsarbeit der Spiritaner in Ostafrika zwischen missionarischem Ziel und kolonialpolitischen Zwecken, p. 44–82.

• la ordeno en Germanio
• Monaĥejo Knechtsteden (centra abatejo en Germanujo)
• inernacia hejmpaĝo

1. ↑ "Bekanntmachung, betreffend die Ausführung des Gesetzes über den Orden der Gesellschaft Jesu" - majo 1873
2. ↑ Luca Frepoli (k.a.): Sammeln, um zu bekehren (um 1900) (=Beute. Ein Bildatlas zu Kunstraub und Kulturerbe), Matthes & Seitz, Berlino 2021, ISBN 978-3-7518-0311-3, p.18-21
3. ↑ monaĥeja hejmpaĝo
4. ↑ "Irland - Missbrauchsvorwürfe gegen 77 Spiritaner-Patres" - ĉe: katholisch.de, 9.11.2022