En la antikva romia religio, Providentia estas dia personigo de la kapablo antaŭvidi kaj zorgi pri la homa sorto, do la providenco. Ŝi estis inter la enkorpigoj de virtoj kiuj estis parto de la imperia kulto de antikva Romo.^[1] Providentia tiel aperas en arto, kulto, kaj literaturo, sed havas malmulte aŭ neniun romia mitologio kiel tia.

Providentia estis grava morala kaj filozofia abstraktado en la romia diskurso. Cicerono diras, ke ĝi estas unu el la tri ĉefaj komponantoj de prudentia, "la scio pri aferoj, kiuj estas bonaj aŭ malbonaj aŭ nek unu nek la alia,"^[2] kune kun memoria, "memoro," kaj intellegentia, "kompreno".^[3] La latina vorto estas la origino de la kristana koncepto de dia providenco.

Providentia estis la ĉefa motivo por multaj kolektaj moneroj kaj medaloj, la plej lastatempa estante la 100-eŭra ora memormonero el la serio de aŭstraj eŭro-moneroj eldonita la 13-an de novembro 2002. La reverso prezentas la Providentia-fontanon ("Provendentia Brunnen") en centra Vieno, verko de unu el la plej grandaj barokaj skulptistoj Georg Rafael Donner. En la centro de la monero, la alegoria figuro de Providentia kun medaljono de la romia dio, Jano, kiu havis du vizaĝojn, estas montrata. Ĉirkaŭ la fontano estas aliaj simbolaj figuroj reprezentantaj alfluajn riverojn de la Danubo. Providentia tronas alte super la figuro de maljunulo reprezentanta la riveron Enns.