LoCoS Lovers Communication System
planlingvo
Kreinto	Yukio Ota
Dato	1964
Lingvistika klasifiko
Planlingvo
Oficiala statuso
Oficiala lingvo en	neniu lando
Lingvaj kodoj
Angla nomo	LoCos
Franca nomo	Lovers communication system
Specimeno
v • d • r

LoCoS (mallongigo por Lovers Communication System) estas vida lingvo kreita per Yukio Ota el Japanio en 1964. Ĉi tiu lingvo estis desegnita por faciligi komunikadon por surduloj kaj ankaŭ por homoj kiuj ne povas legi kaj skribi. LoCoS estas universala kaj simpla lingvo, kaj kiel Yukio Ota diris: «Ĉi tiu lingvo devas emfazi la gravecon de komunikado inter ĉiuj homoj en ĉiuj landoj de la mondo.» LoCoS estas prezentita kiel vida signolingvo por tutmonda komunikado.^[1]

Dum jarcentoj, diversaj teoriistoj kaj dezajnistoj interesiĝis pri artefaritaj, universalaj kaj videblaj lingvoj kaj proponis ilin, kun la celo faciligi lernadon kaj uzon por homoj ĉirkaŭ la mondo. Ilia ideo estis lingvo simila al planlingvo kiel Esperanto, sed en vida formo. Ekzemple, en la 20-a jarcento, Charles K. Bliss, aŭstria-aŭstralia kemia inĝeniero, inventis Blissymbolics (Blisa Skribo), kaj klopodis konvinki la Unuiĝintajn Naciojn deklari Blissymbolics kiel universala helpa videbla lingvo. Kelkajn jarojn post la klopodoj de C.K. Bliss, la grafika dizajnisto kaj signodezajnisto Yukio Ota ankaŭ interesiĝis pri ĉi tiu ideo kaj en 1964 enkondukis sian propran version de universala signolingvo nomata LoCoS, kiu estas mallongigo por "Lovers Communication System". La lingvo LoCoS, inventita en 1964, estis publikigita en japana referenca libro pri LoCoS en 1973. Ekde la dezajno de ĉi tiuj signoj, Ota prezentis prelegojn pri LoCoS ĉirkaŭ la mondo kaj publikigis plurajn artikolojn en la angla lingvo, klarigante sian dezajnon.^[2]

LoCoS diferencas de naturaj alfabetaj lingvoj, ĉar la signifo de vortoj kaj ilia vida formo estas proksime rilataj. LoCoS ankaŭ diferencas de aliaj videblaj lingvoj; ekzemple, la simboloj de Blissymbolics (Blisa Skribo) uzas pli abstraktajn simbolojn, dum la signoj de LoCoS estas pli ikonaj (bildaj). Simile, kontraste al ĉinaj ideogramoj, LoCoS estas malpli abstrakta, ĉar la simboloj de konkretaj objektoj, kiel vojmontrilo, montras bildojn de tiuj objektoj. Tamen, kiel ĉe ĉinaj signoj aŭ Kanji, unu signo rilatas al unu koncepto, kvankam ekzistas ankaŭ kunmetitaj konceptoj. Laŭ Ota, LoCoS reuzas signojn pli efike ol tradiciaj ĉinaj ideogramoj.^[2]

En LoCoS ekzistas ok ĉefaj simboloj.^[3]

• 
  La suno aŭ tago estas reprezentata per cirklo.
• 
  Viro estas reprezentata per ringoforma figuro.
• 
  Objekto estas reprezentata per kvadrato.
• 
  Penso estas reprezentata per triangulo kun iomete tranĉita pinto.

• 
  Sento estas reprezentata per koro.
• 
  Tero aŭ loko estas reprezentata per rekta linio.
• 
  La demandosigno estas demandosigno.
• 
  Kaj fine, ekzisto estas reprezentata per unuopa punkto.

Vortoj estas kreataj per kombino de diversaj simboloj en malsamaj manieroj. Ekzemple, se vi metas punkton ene de cirklo, ĝi reprezentos «hodiaŭ», aŭ se vi metas fiŝon ene de ringoforma figuro, ĝi signifos «fiŝkaptisto». Ekzistas ĉirkaŭ 80 oficialaj vortoj, kiuj estas aprobitaj laŭ la libro de Yukio Ota. Pliaj vortoj povas esti kreataj kondiĉe, ke ili sekvas la bazajn regulojn de vortkonstruado.^[3]

Frazoj estas kreataj kombinante vortojn laŭ regulita strukturo. Ekzistas tri vicoj, kiuj estas uzataj kiam oni skribas frazojn. La meza vico estas uzata por la ĉefaj vortoj (substantivoj, verboj kaj rektaj/nerektaj objektoj). La supra vico estas uzata por modifi verbojn per adverboj, kaj la malsupra vico estas uzata por modifi substantivojn per adjektivoj.^[3]