Johan Banér
Persona informo
Johan Banér
Naskiĝo	23-an de junio 1596 (1596-06-23) en Djursholm
Morto	10-an de majo 1641 (1641-05-10) (44-jaraĝa) en Halberstadt
Mortis pro	naturaj kialoj vd
Mortis per	cirozo vd
Tombo	Riddarholm-preĝejo vd
Lingvoj	sveda vd
Ŝtataneco	Svedio vd
Subskribo
Familio
Patro	Gustaf Banér (mul) vd
Patrino	Kristina Svantesdotter Sture (en) vd
Gefratoj	Sigrid Gustafsdotter Banér (en) , Karl Gustafson Banér (en) , Peder Gustafsson Banér (mul) , Svante Gustafsson Banér (mul) , Axel Gustafsson Banér, Märta Gustafsdotter Banér (en) kaj Anna Gustafsdotter Banér (en) vd
Edz(in)o	Catharina Elisabet von Pfuel (mul) (1623–1636) Elizabeth Juliane of Erbach (en) Joanna of Baden (en) vd
Infanoj	Gustaf Adam Banér (mul)  ( Catharina Elisabet von Pfuel (mul) ) Christina Barbro Banér (mul)  ( Catharina Elisabet von Pfuel (mul) ) Anna Banér (en)  ( Catharina Elisabet von Pfuel (mul) ) vd
Profesio
Okupo	politikisto militestro vd
Laborkampo	Tridekjara Milito vd
Membrecoj Membrecoj Fruktodona Societo vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Johan von BANÉR (naskiĝinta la 3-an de julio 1596 en Djursholm / regiono Svealand, mortinta la 20-an de aprilo 1641 en Halberstadt) estis sveda militestro kaj ano de la Fruktodona Societo.

Kiel oficiro li partoprenis de 1615 kampanojn de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo en Rusujo kaj Polujo. Nomumite generale kaj regna konsilisto li venis en 1630 al Germanujo kaj peris venkon en la 17.6.1631 apud Breitenfeld (Leipzig). En 1632 agadis li en Suda Germanujo estante en 1633 oftege en la regiono apud Magdeburgo. En 1634, Banér li estis feldmarŝalo irante kun brandenburgiaj kaj saksaj trupoj al Bohemujo. Post malvenko de Gustaf Horn apud Nördlingen en septembro 1634, estis retiriĝinde al turingio, en 1635 al Magdeburgo kaj Meklenburgo. Sed venkoj apud Dömitz (1.11.1635) kaj Wittstock (4.10.1636) remalfermis al Banér liberan vojon suden.

Antaŭ sieĝo apud Torgau li saviĝis en 1637 per majstra rea disflankiĝo al Pomerio. Danke al freŝaj trupoj el Svedujo, li forpelis meze de 1638 la malamikojn kaj atingis komence de 1639 Saksujon denove, kie liaj viroj decide venkis en la 14-a de aprilo apud Chemnitz. Sekvis longa okupado en Bohemujo (venko en la 19.5.1639 apud Brandýs kun postaj marodoj). En printempo 1640 li orientiĝis en la direkto de tuirngio, poste al teritorioj de la meza Visurgo. De tie ĉi li haste marŝis fine de 1640 Ratisbonon. Tuja degelo malebligis en januaro 1641 la konkero de Ratisbono. Streĉoj dum la retiriĝo tra Bohemujo al Saksujo malsanigis lin.

Liajn (ofte germanlingvajn) leterojn adresitajn al Axel Oxenstierna (1624–41) eldonis Sondén (en Stokholmo en 1893).

"Banér" - ĉe: Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 2, Leipzig 1905, p. 330

• Berthold Seewald: "Mit seinem Sieg begann die Verwüstung Deutschlands" - ĉe: welt.de, 18.4.2024