Andreas Altmann

Andreas Altmann
Persona informo
Naskiĝo 3-an de oktobro 1949 (1949-10-03) (76-jaraĝa)
en Altötting
Lingvoj germana vd
Ŝtataneco Germanio Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo ĵurnalisto
aktoro
verkisto
teatra aktoro
raportisto Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva en Parizo vd
vd Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Andreas ALTMANN (naskiĝinta la 3-an de oktobro 1949 en Altötting) estas germana reportero, aktoro kaj verkisto. En 2005 li gajnis la Seume-literaturpremion.

Vivo

Estante filo de rozarifaristo kaj ano de SA kaj de SS li rakontis sian junulan jararon en la verko Das Scheißleben meines Vaters, das Scheißleben meiner Mutter und meine eigene Scheißjugend[1][2], kiun oni enscenigis Berline ĉe Deutsches Theater. Post trapaso de la abiturienta ekzameno li petveturis tra Eŭropo laborante en diversaj metioj: i.a. kiel vazarlavisto, privata ŝoforo, investada konsilisto, stratkonstruisto, peranto de libro-abonoj, portisto, poŝtisto, parkgvatisto kaj fabriklaboranto. Post longa restado en aŝramo en Barato kaj en zeno-klostro en Japanujo li revenis Germanujon.

Altmann komencis studi jursciencojn antaŭ ekstudi psikologion; ambaŭ aferojn li ne finis. Poste li studis inter 1971 kaj 1974 aktoradon[3] ĉe Mozarteum je Salcburgo. Poste li laboris en Munkeno ĉe Bayerisches Staatsschauspiel kaj poste ĝis 1979 ĉe Schauspielhaus en Vieno. Post studoj ĉe universitato de Novjorko li finfine iris al Meksikurbo.

Fine de la 1980-aj jaroj li komenencis verkadi. Unue li verkis vojaĝrakontojn por la gazetoj "Geo", "Stern", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "Die Zeit", "Süddeutsche Zeitung", "Playboy", "Focus", "Hustler" kaj aliaj internaciaj periodaĵoj. De 1996 Altmann verkis ĉefe librojn, inter kiuj minimume ses furoraj. Liaj libroj ankaŭ ĝuis tradukojn. Altmann membris en la konsilistaro de la ateisma fondaĵo Giordano Bruno. En 1992 li ekloĝis en Parizo.

En 2020 li troviĝis inter la unuaj subsignantoj de kreo de liberaj diskutejoj.[4]

Verkoj

  • Der lange Weg zum Herzen, Mada, 1982.
  • Weit weg vom Rest der Welt – In 90 Tagen von Tanger nach Johannesburg. Rowohlt, 1996.
  • Im Land der Freien – Mit dem Greyhound durch Amerika, Rowohlt, 1999.
  • Im Herz das Feuer – Unterwegs von Kairo in den Süden Afrikas. Picus, 2001.
  • Einmal rundherum – Geschichte einer Weltreise. Rowohlt, 2002.
  • Unterwegs in Afrika, fotis Michael Martin. Frederking & Thaler, 2002.
  • Notbremse nicht zu früh ziehen! – Mit dem Zug durch Indien. Rowohlt, 2003.
  • Getrieben – Stories aus der weiten wilden Welt. Solibro, 2005.
  • 34 Tage, 33 Nächte – Von Paris nach Berlin zu Fuß und ohne Geld. Frederking & Thaler, 2005.
  • Der Preis der Leichtigkeit – Eine Reise durch Thailand, Kambodscha und Vietnam. Frederking & Thaler, 2006.
  • Reise durch einen einsamen Kontinent – Unterwegs in Kolumbien, Ecuador, Peru, Bolivien und Chile. Dumont, 2007.
  • Im Land der Regenbogenschlange – Unterwegs in Australien. Dumont, 2008.
  • Sucht nach Leben – Geschichten von unterwegs. Dumont, 2009.
  • Triffst du Buddha, töte ihn! – Ein Selbstversuch. Dumont, 2010.
  • Das Scheißleben meines Vaters, das Scheißleben meiner Mutter und meine eigene Scheißjugend. Piper, 2011. ISBN 978-3-492-05398-3.
  • Gebrauchsanweisung für die Welt. Piper, München/Berlin/Zürich 2012 (oka eldono 2016). ISBN 978-3-492-27608-5.
  • Dies beschissen schöne Leben. Geschichten eines Davongekommenen. Piper, 2013.
  • Indien (verkis Altmann kaj Pier Paolo Pasolini; fotis Isabela Pacini). Corso, 2014.
  • Verdammtes Land – Eine Reise durch Palästina. Piper, 2014.
  • Frauen.Geschichten. Piper, München/Berlin/Zürich 2015. ISBN 978-3-492-05588-8.
  • Gebrauchsanweisung für das Leben. Piper, 2017. ISBN 978-3-95998-016-6.
  • In Mexiko: Reise durch ein hitziges Land. Piper, 2018. ISBN 978-3-49205-766-0.
  • Leben in allen Himmelsrichtungen: Reportagen. Piper, 2019. ISBN 978-3-49205-846-9.
  • Gebrauchsanweisung für Heimat. Piper, 2021. ISBN 978-3-492-27743-3.
  • Bloßes Leben. Piper, 2022. ISBN 978-3-492-06246-6.
  • Morning has broken – Leben Reisen Schreiben. Piper, 2023. ISBN 978-3-492-07150-5.

Premioj

  • 1991: Egon-Erwin-Kisch-premio
  • 2003: premio fare de la helporganizo Deutsche Aids-Stiftung pro la reporteraĵo Prabat Nampu
  • 2005: Weltentdecker-premio (por mondvojaĝantoj)
  • 2005: Johann-Gottfried-Seume-literaturpremio por 34 Tage, 33 Nächte: von Paris nach Berlin zu Fuß und ohne Geld
  • 2008: Globetrotter-Reisebuchpreis por la vojaĝlibro Reise durch einen einsamen Kontinent

Eksteraj ligiloj

Notoj

  1. ↑ Hermann Unterstöger: "Altötting, der Vorhof zur Hölle" - ĉe: SZ, 5.8.2011
  2. ↑ Evelyn Finger: "Andreas Altmann: Gott ist an mir nicht interessiert" - ĉe: Die Zeit, 8.9.2011
  3. ↑ pri Altmann ĉe Giordano-fondaĵo
  4. ↑ "Erstunterzeichner" Arkivigite je 2024-05-06 per la retarkivo Wayback Machine - ĉe: idw-europe.org, 7.1.2020
Bibliotekoj

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.