70 Virginis b

70 Virginis b
ekstersunsistema planedo • nekonfirmita ekstersunsistema planedo • stelo
Artista bildo de 70 Virginis b
Gepatra stelo
Stelo 70 Virginis
Spektroklaso G2.5Va
Konstelacio Virgo
Rekta ascensio (α) 13h 28m 25.8s
Deklinacio (δ) +13° 46′ 43.5″
Ŝajna magnitudo (mV) 5,00
Distanco 59,1 lj
Maso 1,1 M
Radiuso 1,858 ± 0,124 R
Temperaturo 5770 K
Metaleco [Fe/H] −0,03
Orbitaj elementoj
Granda duonakso (a) 0,484 ± 0,028 AU
Discentreco (e) 0,4007 ± 0,0035
Orbita periodo (P) 116,6884 ± 0,0044 tagoj
Argumento de la periastro (ω) 358,71 ± 0,54º
Tempo de la periastro (T0) 2.447.239,82 ± 0,21 JT
Duon-amplitudo (K) 316,3 ± 1,7 m/s
Fizikaj ecoj
Minimuma maso
(m sin i)
7,49 ± 0,61 MJ
Informo pri malkovro
Dato 17-a de januaro 1996
Malkovristoj Geoffrey Marcy
R. Paul Butler
Metodo Radiala rapido
Loko Usono Usono
Situacio Konfirmita
vdr

70 Virginis b estas ekstersunsistema planedo je proksimume 60 lumjarojn en la konstelacio Virgo. Anoncita dum 1996 de Geoffrey Marcy kaj R. Paul Butler, 70 Virginis estis unu el la unuaj steloj kiuj havis konfirmitan planedon.[1] Kiam ĝi estis anoncita, astronomoj kredis ke 70 Virginis b estis en la enloĝebla zono de sia stelo, sed poste ili malkovris ke ĝi orbitas pli proksime al sia stelo.

Fizikaj ecoj

70 Virginis b estas varma Jupitero kun tre discentra orbito kun faras kompletan orbiton ĉirkaŭ sia stelo post 116 tagoj. Ĝ minimuma maso estas 7,5 Jupiter-masoj kaj ĝia surfaca gravito estas do, inter ses kaj ok eble pli granda ol tiu de Jupitero. Kiam ĝi estis malkovrita, astronomoj kredis ke la stelo troviĝis nur je 29 lumjarojn kaj do, laŭ la videbla magnitudo, ĝi ŝajnis pli luma. Pro tio, la astronomoj unue pensis ke la planedo troviĝis en la enloĝebla zono.[2]

La satelito Hipparcos montris ke la stelo estas pli malproksime kaj tiel ĝi estas malpli luma kaj do, malpli varma. Pro tio nun ni scias ke la planedo ne troviĝas en la enloĝebla zono.[3]

Referencoj

  1. (1996) “A Planetary Companion to 70 Virginis”, The Astrophysical Journal Letters 464 (1), p. L147–L151. doi:10.1086/310096. 
  2. Powell, Corey, "A Parade of New Planets", Scientific American, 1996-05-27. Kontrolita 2007-05-13.
  3. Perryman, M. A. C., et al. (1996). “Hipparcos distances and mass limits for the planetary candidates: 47 Ursae Majoris, 70 Virginis, 51 Pegasi”, Astron. Astrophys. 310, p. L21–L24. 

Vidu ankaŭ

Eksteraj ligiloj

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.