Five Leaves Left
Studio Album από Νικ Ντρέικ
Κυκλοφορία	3 Ιουλίου 1969[1]
Ηχογράφηση	Μάιος 1968 – Απρίλιος 1969
Μουσικό είδος	Folk[2] folk-pop[3] chamber folk[4] folk rock[5]
Διάρκεια	41:43
Στούντιο	Sound Techniques, Λονδίνο
Παραγωγή	Τζο Μπόιντ
Δισκογραφική	Island
Δισκογραφικό χρονολόγιο (Νικ Ντρέικ)
Five Leaves Left (1969) Bryter Layter (1971)

Το Five Leaves Left είναι το πρώτο άλμπουμ του Άγγλου folk μουσικού Νικ Ντρέικ. Ηχογραφήθηκε μεταξύ 1968 και 1969 και κυκλοφόρησε το 1969 από την Island Records.

Το Five Leaves Left ηχογραφήθηκε ανάμεσα στον Μάιο του 1968 και τον Απρίλιο του 1969 στο Sound Techniques στο Λονδίνο της Αγγλίας. Ο μηχανικός ήχου Τζον Γουντ θυμήθηκε ότι «[ο Ντρέικ] ηχογραφούσε ζωντανά, τραγουδώντας και παίζοντας μαζί με το τμήμα εγχόρδων» χωρίς τη χρήση overdubbing. Για το τραγούδι "River Man", ο παραγωγός Τζο Μπόιντ περιέγραψε τον Ντρέικ να παίζει σε ένα σκαμπό στο κέντρο του στούντιο, περιτριγυρισμένος από ένα ημικύκλιο οργάνων. Το περιβάλλον του στούντιο ήταν επίσης ένας σημαντικός παράγοντας, καθώς είχε πολλαπλά επίπεδα που επέτρεπαν τη δημιουργία ενδιαφέρουσων ήχων και ατμοσφαιρών.^[6]

Μεταξύ των διαφόρων μουσικών που τον υποστήριζαν, ο Ντρέικ συνοδευόταν από τον Ρίτσαρντ Τόμπσον από το Fairport Convention και τον Ντάνι Τόμπσον από τους Pentangle. Ο Ρόμπερτ Κέρμπι, φίλος του Ντρέικ από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ενορχήστρωσε τα έγχορδα για αρκετά κομμάτια, ενώ ο Χάρι Ρόμπερτσον ενορχήστρωσε τα έγχορδα για το "River Man".^[7] Ο τίτλος του άλμπουμ είναι μια αναφορά στο παλιό πακέτο χαρτιών τσιγάρων Rizla, που περιείχε ένα τυπωμένο σημείωμα προς το τέλος που έλεγε «Μόνο πέντε φύλλα έμειναν» ("Only five leaves left").^[8]

Ο Νεντ Ράγκετ του AllMusic χαρακτήρισε την ερμηνεία του Ντρέικ στο άλμπουμ πως «επιτυγχάνει μια προσεκτική ισορροπία μεταξύ της πολύ εύκολης προσβασιμότητας και της μελαγχολικής αυτοκριτικής», και τα φωνητικά του ως «απαλά [και] εύγλωττα». Έγραψε για τους στίχους πως «αποτύπωναν μια λεπτή ποίηση συναισθήματος». Εκτίμησε, «Έχοντας ξεπεράσει τα αξιαγάπητα αλλά παράγωγα στυλ τα οποία αποτυπώθηκαν στη μακρά κυκλοφορούσα σειρά πειρατικών ηχογραφήσεων, ο Ντρέικ εμποτίζει τα τραγούδια του με αρκετό δράμα -- κόπωση του κόσμου στα φωνητικά, προσεκτικά ρυθμισμένο παίξιμο και πολλά άλλα -- για να τα κάνει όλα να δουλέψουν».^[9]

Οι κριτικές για το άλμπουμ τους μήνες τους οποίους ακολούθησαν την κυκλοφορία του ήταν ανάμεικτες. Η σύντομη κριτική στο Melody Maker συζήτησε την προέλευση του τίτλου του άλμπουμ και πρόσθεσε απλά: «Ακούγεται ποιητικό, όπως και ο συνθέτης, τραγουδιστής και κιθαρίστας Νικ Ντρέικ. Το πρώτο άλμπουμ του για την Island είναι ενδιαφέρον».^[10] Βαθμολογώντας το άλμπουμ με τρία στα τέσσερα αστέρια, το Disc and Music Echo περιέγραψαν επίσης το άλμπουμ ως «ενδιαφέρον» λέγοντας ότι: «Η δουλειά του με την κιθάρα είναι απαλή, ευγενική και μελωδική. Η φωνή του είναι εξαιρετικά ελκυστική, βραχνή και blues - αλλά τα τραγούδια του αβέβαια και έμμεσα». Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι: «Είναι περισσότερο ένα ξεκούραστο άλμπουμ παρά ένα διεγερτικό».^[11] Τον Οκτώβριο του 1969, ο Γκόρντον Κόξχιλ γράφοντας για το NME εξέφρασε την απογοήτευσή του για το άλμπουμ, λέγοντας: «Λυπάμαι που δεν μπορώ να είμαι πιο ενθουσιώδης γιατί προφανώς έχει ένα όχι αμελητέο ταλέντο, αλλά δεν υπάρχει αρκετή ποικιλία σε αυτό το πρώτο του LP για να το κάνει διασκεδαστικό. Η φωνή του μου υπενθυμίζει πολύ τον Πίτερ Σάρστεντ, αλλά τα τραγούδια του δεν έχουν την διεισδυτικότητα και την καθηλωτική ποιότητα του Σάρστεντ».^[12] Μια κριτική κατά την διάρκεια του ίδιου μήνα από τον Μορίς Ρόουζενμπαουμ στην The Daily Telegraph ήταν πιο θετική, περιγράφοντας τον δίσκο ως ένα «εξαιρετικό LP με δικά του τραγούδια [του Ντρέικ]» και παρατηρώντας: «Η φωνή του είναι αργή, στοχαστική και ζεστή, και παρόλο το γεγονός ότι η δομή των στίχων τείνει προς τη μελωδική μονοτονία, δεν υπάρχει αμφιβολία για την ποιότητα και την υπόσχεση των "River Man", "The Thoughts of Mary Jane", "Man in a Shed" και άλλων κομματιών αυτού του δίσκου».^[13]

Επαγγελματική βαθμολόγηση
Επανεξετασμένα αποτελέσματα
Πηγή	Βαθμολόγηση
AllMusic	[14]
The Encyclopedia of Popular Music	[15]
Entertainment Weekly	A[16]
NME	9/10[17]
Pitchfork	9.5/10[18]
Q	[19]
The Rolling Stone Album Guide	[20]
Uncut	[21]

Ακόμα και αν ο Ντρέικ είχε πουλήσει σχετικά λίγα άλμπουμ μέχρι τον θάνατό του το 1974,^[22] το έργο του άρχισε να προσελκύει την κριτική και εμπορική προσοχή μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980. Μια αναδρομική αξιολόγηση του Five Leaves Left από τον Λεν Μπράουν το 1989 στο NME απένειμε στο άλμπουμ 9/10 και ανέφερε το γεγονός πως: «παραμένει ένα αριστούργημα αγγλικής μελαγχολίας· ένα συγκινητικό έργο το οποίο αποκάλυψε για πρώτη φορά το αξιοσημείωτο ταλέντο του Ντρέικ να επικοινωνεί τους φόβους του για το φως και τη ζωή την οποία περνάει, με απλή ομορφιά· την ικανότητά του να φορτίζει τους ακροατές με συναισθήματα ίσα με τα δικά του».^[17] Συμπεριλαμβάνοντας το σε μια λίστα του 1999 με δώδεκα από τα «καλύτερα folk άλμπουμ όλων των εποχών», το Q το 1999 το χαρακτήρισε «την κορύφωση ενός μελαγχολικού κανόνα έργου τόσο ξεχωριστού το οποίο οι θαυμαστές μπορούν μόνο να εικάζουν άθλια για το τι θα μπορούσε να ήταν».^[23] Μια κριτική από τον Κρις Τζόουνς για το BBC το 2007 ανέφερε ότι: «είναι δύσκολο να μην είσαι ακόμα έκπληκτος από την ομορφιά του πρώτου άλμπουμ [του Ντρέικ]» και επαίνεσε το «μοναδικό του όραμα» το οποίο συνδυάζει στοιχεία αγγλικής folk μουσικής και της jazz.^[7]

Η κυκλοφορία της remastered έκδοσης το 2000 είχε ως αποτέλεσμα περισσότερες θετικές αναδρομικές κριτικές από μουσικά περιοδικά. Ο Τζον Χάρις έγραψε στο Q ότι «η διαρκής εντύπωση του δίσκου» ήταν «μιας διστακτικής, ελαφρώς προβληματικής ψυχής η οποία κοιτάζει τον ειλικρινή κόσμο και αναρωτιέται τι θα απογίνει τόσο αυτός όσο και οι άνθρωποι τους οποίους βλέπει».^[19] Στο Uncut, ο Ίαν ΜακΝτόλαντ έγραψε: «Ένα εξαιρετικό ντεμπούτο, το Five Leaves Left θα ήταν ακόμα πιο δυνατό σε περίπτωση που είχαν χρησιμοποιηθεί τα 'I Was Made to Love Magic' και 'Time of No Reply' αντί για τα 'Thoughts of Mary Jane' και 'Man in a Shed'... Εκτός από αυτό, το άλμπουμ παραμένει μοναδικό - δροσερό και σκιερό μέσα στην εορταστική ηλιοφάνεια των τελών της δεκαετίας του Εξήντα».^[21] Το Alternative Press έγραψε ότι το άλμπουμ είναι «[ένα] από τα πιο όμορφα και μελαγχολικά άλμπουμ που έχουν ηχογραφηθεί ποτέ».^[24]

Ο Νεντ Ράγκετ έγραψε για το AllMusic ότι: «[Η ερμηνεία του Ντρέικ] διατήρησε μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στην πολύ εύκολη προσβασιμότητα και στην μελαγχολική αυτοκριτική, συνδυάζοντας τα καλύτερα και των δύο κόσμων αποφεύγοντας παράλληλα τις παγίδες και από τις δύο πλευρές. Το αποτέλεσμα ήταν μια φανταστική πρώτη εμφάνιση, και αν η λατρεία του Ντρέικ ενσωματώνει σταθερά περισσότερα στο έργο του από ό,τι ίσως αξίζει, το Five Leaves Left εξακολουθεί να είναι μια πολύ επιτυχημένη προσπάθεια».^[9]

Το Five Leaves Left εμφανίζεται τακτικά σε λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Το άλμπουμ κατατάχθηκε στην 283η θέση στην αρχική λίστα του περιοδικού Rolling Stone για το 2003 «Τα 500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών».^[25] Το NME το κατέταξε στην 258η θέση στη λίστα του 2013 με τίτλο «Τα 500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών του NME», σημειώνοντας ότι «τα τραγούδια του ζωντανεύουν έντονα με ενορχήστρωση από τους Fairport Convention, Pentangle και τον ενορχηστρωτή Ρόμπερτ Κέρμπι».^[26] Μια λίστα με τα «200 Σημαντικότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών» στο Uncut το 2016 τοποθέτησε το άλμπουμ στην 183η θέση.^[27]

Μια λίστα με τα «100 Σημαντικότερα Πρώτα Άλμπουμ» στο Uncut το 2006 κατέταξε το Five Leaves Left στην 29η θέση.^[28] Ο δίσκος συμπεριλήφθηκε επίσης σε μια λίστα με τα «Πρώτα Άλμπουμ που Άλλαξαν την Μουσική» στο περιοδικό Q το 2017.^[29] Σε ένα άρθρο του Mojo το 2007 με τίτλο «Πρώτα Άλμπουμ που Άλλαξαν την Μουσική», το Five Leaves Left τοποθετήθηκε στο νούμερο 78.^[30] Περιλαμβάνεται επίσης στο βιβλίο 1001 Άλμπουμ που Πρέπει να Ακούσετε πριν Πεθάνετε, που το χαρακτήρισε «ένα αξιοσημείωτο έργο: γεμάτο με περίπλοκη, εσωστρεφή μουσική αλλά εμπλουτισμένο με ενορχηστρώσεις και παραγωγή κατευθείαν από το πάνω ράφι... ο δίσκος είναι γεμάτος λαμπερούς, ζεστούς ήχους που δεν έχουν παλιώσει ούτε στο ελάχιστο στο μεταξύ», και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ντρέικ «σπάνια ξεπέρασε τον εαυτό του περισσότερο από ό,τι σε αυτό το πρώτο άλμπουμ».^[31] Ψηφίστηκε στο νούμερο 55 στην 3η Έκδοση με τα Κορυφαία 1000 Άλμπουμ Όλων των Εποχών του Κόλιν Λάρκιν (2000).^[32]

Τον Ιούλιο του 2025, η Island Records κυκλοφόρησε το The Making of Five Leaves Left, ένα box set τεσσάρων δίσκων το οποίο περιλαμβάνει κομμένες λήψεις και εναλλακτικές εκδόσεις τραγουδιών του άλμπουμ, καθώς και άλλα τραγούδια τα οποία δεν περιλαμβάνονται στο Five Leaves Left. Το αρχικό άλμπουμ περιλαμβάνεται στο box set.^[33]

Όλη η σύνθεση και στίχοι των τραγουδιών είναι από τον Νικ Ντρέικ. 

• Νικ Ντρέικ – φωνητικά· ακουστική κιθάρα (1–3, 5–9) · πιάνο (10)

• Πολ Χάρις – πιάνο (1, 8)
• Ρίτσαρντ Τόμπσον – ηλεκτρική κιθάρα (1)
• Ντάνι Τόμπσον – διπλό μπάσο (1–3, 6, 8, 10)
• Χάρι Ρόμπινσον – ενορχήστρωση εγχόρδων (2)
• Ρόκι Τζιτζόρνου – κόνγκας (3, 6), shaker (6)
• Ρόμπερτ Κέρμπι – ενορχήστρωση εγχόρδων (4, 5, 7, 9)
• Κλέαρ Λόουθερ – τσέλο (6)
• Λιν Ντόμπσον – φλάουτο (7)
• Τρίσταν Φράι – ντραμς, βιμπράφωνο (10)
• δεν πιστώθηκε – όμποε, μπάσο όμποε, Αγγλικό κόρνο (9)

• Σάιμον Χέιγουορθ – mastering
• Τζο Μπόιντ – παραγωγή
• Τζον Γουντ – μηχανικός
• Κιθ Μόρις – φωτογραφία

Απόδοση στα charts για το Five Leaves Left

Chart (2025)	Κορυφαία θέση
Scottish Albums (OCC)[34]	11
UK Albums (OCC)[35]	85

Περιοχή	Ημερομηνία	Δισκογραφική εταιρεία	Μορφή	Κατάλογος
Ηνωμένο Βασίλειο	3 Ιουλίου 1969	Island	LP	ILPS 9105
	Μάρτιος 1987		CD	CID 9195
	02000-06-26 26 Ιουνίου 2000			IMCD 8

Περιοχή	Διάκριση	Διακρίσεις/πωλήσεις
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI)[36]	Gold	100.000^
*πωλήσεις αντιτύπων βασιζόμενες μόνο στις βραβεύσεις

• Ένα ραδιοφωνικό αφιέρωμα για το Five Leaves Left με τους βιογράφους του Ντρέικ, Τρέβορ Νταν, Πάτρικ Χάμφρις και Πίτερ Χόγκαν, στο The Marketplace of Ideas.