Max Planck
Rođenje	(1858-04-23) 23. april 1858. Kiel, Njemačka
Smrt	4. oktobar 1947(1947-10-04) (89 godina) Göttingen, Njemačka

Max Planck (Max Karl Ernst Ludwig Planck; Kiel, 23. april 1858 – Göttingen, 4. oktobar 1947) bio je poznati njemački fizičar.^[1]

Osnivač je kvantne teorije. Objavio je, 1910. godine, revolucionarnu hipotezu da svaki izvor energije može zračiti energiju samo u diskretnim količinama - kvantima. Na toj osnovi izveo je zakon zračenja, koji je nazvan Planckova formula. Njegovu ideju o diskontinuiranosti energije, koja je danas temelj tumačenja svih atomskih pojava, primijenili su poslije Einstein i Bohr na tumačenje fotoelektričnog efekta i spektra vodikova atoma. 1918. godine dobio je Nobelovu nagradu za fiziku.^[2]

Planck je dao mnogo doprinosa teorijskoj fizici, prvenstveno kao začetnik kvantne teorije i jedan od osnivača moderne fizike,^[3][4] koja je revolucionirala razumijevanje atomskih i subatomskih procesa. Poznat je po Planckovoj konstanti, ${\displaystyle h}$, što je od fundamentalnog značaja za kvantnu fiziku, a koju je koristio za izvođenje skupa jedinica, sada nazvanih Planckove jedinice, izraženih u terminima fizičkih konstanti.^[5] Planckova relacija, E = ${\displaystyle h}$ ν, tvrdi da je energija fotona proporcionalna njegovoj frekvenciji.

Planck je dva puta bio predsjednik Društva Kaiser Wilhelm. Godine 1948. preimenovano je u Društvo Maxa Plancka, a danas uključuje 83 institucije koje predstavljaju širok spektar naučnih disciplina.

Max Karl Ernst Ludwig Planck rođen je 23. aprila 1858. u Kielu, tadašnjem vojvodstvu Holstein,^[6] kao sin Johanna Juliusa Wilhelma Plancka i njegove druge supruge Emme Patzig. Kršten je imenom Karl Ernst Ludwig Marx Planck; od njegovih imena, Marx je naznačen kao "apelativno ime".^[7] Međutim, od desete godine potpisivao se imenom Max i koristio ga do kraja života.^[8]

Centralna pretpostavka iza njegovog novog izvođenja, predstavljenog DPG-u 14. decembra 1900. godine, bila je pretpostavka, sada poznata kao Planckov postulat, da se elektromagnetna energija može emitovati samo u kvantizovanom obliku, drugim riječima, energija može biti samo višekratnik elementarne jedinice:

${\displaystyle E=h\nu }$

gdje je h Planckova konstanta, poznata i kao Planckov kvant akcije (uveden već 1899. godine), a ν je frekvencija zračenja. Treba napomenuti da su elementarne jedinice energije o kojima se ovdje raspravlja predstavljene sa hν, a ne jednostavno sa ν. Fizičari sada ove kvante nazivaju fotonima, a foton frekvencije ν imat će svoju specifičnu i jedinstvenu energiju. Ukupna energija na toj frekvenciji tada je jednaka hν pomnoženom s brojem fotona na toj frekvenciji. Objasnio je: "Zračeća toplina nije kontinuirani tok i beskonačno djeljiva. ... Mora se definirati kao diskontinuirana masa, sastavljena od jedinica koje su sve slične jedna drugoj." Kvante je nazvao "penijima atomskog svijeta."^[9]

• Planckovo vrijeme
• Planckova sila
• Prirodne jedinice

• Djela čiji je autor Max Planck na Projektu Gutenberg
• Works by Max Planck at Faded Page (Canada)
• Works by or about Max Planck na Internet Archive
• Radovi autora Max Planck na LibriVox (audio knjige javno dostupne)
  • Anotirana bibliografija za Maxa Plancka iz Alsos digitalne biblioteke za nuklearna pitanja
  • Max Planck – članak iz Enciklopedije Britannica
  • Biografija Maxa Plancka – www.nobel-prize-winners.com
  • Instituti za prirodne nauke i astrofiziku Maxa Plancka
  • Max Planck – Selbstdarstellung im Filmportrait (1942), [Kinematski autoportret Maksa Planka], Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften, 1942
  • Max Planck na Nobelprize.org uključujući Nobelovo predavanje, 2. juna 1920. Postanak i sadašnje stanje razvoja kvantne teorije
  • Život–Posao–Ličnost – Izložba povodom 50. godišnjice Planckove smrti
  • Newspaper clippings about Max Planck u 20th Century Press Archives kao dijela ZBW

Nedovršeni članak Max Planck koji govori o biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.

Commons ima datoteke na temu: Max Planck