704.

Godine:

◄◄ | ◄ | 700. | 701. | 702. | 703. | 704. | 705. | 706. | 707. | 708. | ► | ►►

Decenije:

◄ | 670-e | 680-e | 690-e | 700-e | 710-e | 720-e | 730-e | ►

Vijekovi:

◄ | 7. vijek | 8. vijek | 9. vijek | ►

704. u drugim kalendarima
Gregorijanski kalendar704
DCCIV
Ab Urbe condita1457
Asirski kalendar5454
Bengalski kalendar111
Berberski kalendar1654
Budistički kalendar1248
Burmanski kalendar66
Bizantijski kalendar6212–6213
Kineski kalendar癸卯年 (Vodeni Zec)
3400 ili 3340
    — do —
甲辰年 (Drveni Zmaj)
3401 ili 3341
Koptski kalendar420–421
Diskordijanski kalendar1870
Etiopijski kalendar696–697
Hebrejski kalendar4464–4465
Hindski kalendari
 - Vikram Samvat760–761
 - Šaka Samvat626–627
 - Kali Juga3805–3806
Holocenski kalendar10704
Iranski kalendar82–83
Islamski kalendar84–85
Julijanski kalendar704
DCCIV
Korejski kalendar3037
Minguo kalendar1208 prije Tajvana
民前1208年
Seleukidska era1015/1016 AG
Tajlandski solarni kalendar1246–1247
Ova kutija:

Godina 704. (DCCIV) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 704. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

Događaji

Bizantijsko carstvo

  • Nakon što je proveo skoro deceniju s Hazarima (turskim plemenom koje kontrolira Stepsko carstvo), svrgnuti car Justinijan II bježi iz svog egzila u Hersonu (Krim). Bježi uz pomoć Busira, vladara (kagana) Hazara, koji ga ženi njegovom sestrom Teodorom.[1]
  • Jesen – Car Tiberije III pokušava podmititi Busira i šalje dva hazarska zvaničnika, Papatzysa i Balgizzina, da ubiju Justinijana, koji upozoren od strane svoje supruge, bježi u Bugarski kanat, osiguravajući pomoć bugarskog vladara Tervela, u zamjenu za finansijske usluge.[2]
  • Arapsko-bizantijski rat: Bizantijske ekspedicione snage pod Heraklijem (bratom Tiberija III) poražava i uništava emevijsku vojsku (10.000 ljudi) kod Sisija (moderna Turska) pod Jazidom ibn Hunajnom, ubijajući većinu i vodeći ostale u lancima u Konstantinopol.[3]

Emevijski halifat

  • Arapsko osvajanje Armenije: Muslimanski Arapi, pod vodstvom Abdullaha ibn Abdulmalika (sina halife Abdulmalika ibn Marvana) i njegovog amidže Muhammeda ibn Marvana, napadaju Armeniju i guše antiarapsku pobunu.[4]
  • Zima – Abdullaha ibn Abdulmalik je pozvan iz Armenije da služi kao guverner Egipta. Zahtijeva da se vladini poslovi obavljaju na arapskom umjesto na koptskom. Njegov mandat je obilježen glađu i korupcijom.

Britanija

  • Kralj Æthelred I abdicira s prijestolja nakon 30-godišnje vladavine i postaje opat u Bardneyju (Lincolnshire). Nasljeđuje ga nećak Cenred (Coenred), sin pokojnog kralja Wulfherea, koji postaje vladar Mersije.
  • 14. decembar – Kralj Aldfrith od Northumbrije umire nakon 20-godišnje vladavine. Njegov prijestolje preuzima Eadwulf I, nepoznatog porijekla. Wilfrid putuje u Driffield kako bi podržao Eadwulfa, ali njegovi prijedlozi su odbijeni (približan datum).

Azija

  • Car Tridu Songtsen poginuo je u bitci, a nasljeđuje ga majka Khri ma lod, koja je postala de facto vladarica Tibetanskog carstva. Ona je započela masovno širenje u Tarimski bazen i sjevernu Kinu.

704. u temama

Religija

  • 30. mart: Uskrs[5]. Monasi Sjeverne Irske odriču se svojih liturgijskih običaja kako bi se priklonili principima Rima[6].

Rođeni

  • Cui Hao, kineski pjesnik (umro 754.)
  • Fudživara no Tojonari, japanski državnik (umro 765.)
  • Gao Ši, kineski pjesnik (približan datum)
  • Hječo, korejski budistički monah (umro 787.)
  • Ibn Ishaq, arapski historičar i hagiograf
  • Li Fuguo, kineski zvaničnik (umro 762.)
  • Me Agtsom, car Tibeta (umro 755.)

Umrli

  • 14. decembar – Aldfrit, kralj Nortumbrije (ili 705.)
  • Abdulrahman ibn Muhammed ibn al-Aš'ath, vođa arapskih pobunjenika
  • Adomnán, irski opat i hagiograf (r. oko 624.)[7]
  • Tridu Songtsen, car Tibeta (r. 670.)

Reference

  1. ^ Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor: University of Michigan Press. p. 74. ISBN 0-472-08149-7.
  2. ^ Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. pp. 339–340. ISBN 0-8047-2630-2.
  3. ^ Venning, Timothy, ed. (2006). A Chronology of the Byzantine Empire. Palgrave Macmillan. p. 189. ISBN 1-4039-1774-4.
  4. ^ Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. p. 339. ISBN 0-8047-2630-2.
  5. ^ Denis Diderot, Jean Le Rond d'Alembert, Pierre Mouchon Encyclopédie, Volume 18. Éditeur J. L. Pellet, 1779
  6. ^ William Bright Chapters of Early English Church History. READ BOOKS, 2008 (ISBN 978-1-4086-7889-3)
  7. ^ Cooper, J. C. (2013). Dictionary of Christianity. Abingdon, Oxon. p. 2. ISBN 9781315074047.

Vanjski linkovi

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.