Simulakro
prezento • objekto
v • d • r

Simulakro (france simulacre de la latine simulacrum - simileco, kopio) estas reala aŭ imagita aĵo, kiu rilatas al aŭ similas al io aŭ iu alia. La latina termino simulacrum devenas de simulō ("bildo, simileco, reflekto, sonĝbildo, idolo, iluzio ") kaj simul ("simila, sama"). La signifo povas esti pejorativa, en la senco de trompa aspekto, sed ĝi ankaŭ povas esti komprenata pozitive en la kunteksto de koncepto de produktiva imago. Simulakro ankaŭ rilatas al simuladoj kaj artefarite kreitaj estaĵoj kiel ekzemple Golemo kaj homunkuloj (d:Q485205).

Ĉi tiu koncepto estas parto de postmoderna diskurso, kaj servas kiel rimedo de kritika esprimo por priskribi la realecon kiel tian, en kiu la rilato inter ĝi kaj ĝia reprezentado estis malobservita. Alivorte temas pri ŝlosila termino en postmoderna filozofio, signifante bildon, kopion de io, kio fakte ne ekzistas. Nuntempe, ĉi tiu koncepto estas komprenata kiel kultura aŭ politika kreaĵo, kiu kopias la formon de originala modelo. Simulakro povas rilati al diversaj aferoj kaj signifoj.

La origino de la vorto "simulakro" devenas de la atomisma teorio pri percepto de la romia poeto kaj filozofo Lukrecio. Laŭ li, objektoj kreas sian propran videblecon per konstanta elsendo de fajnaj tavoloj de sia ekstera ŝelo en la spacon, kiuj poste lasas respondajn premsignojn sur la retino. Li nomis ĉi tiujn ŝvebantajn tavolojn, aŭ "membranojn", simulakro.

Unu el la plej elstaraj ekzemploj de tio estas la disvastiĝo de modeloj de urboj kaj konstruaĵoj montrataj al la publiko ĉe diversaj lokoj tra la mondo, kiuj, laŭ la franca filozofo Jean Baudrillard, estis kreitaj kiel rezulto de nekontrolebla bezono produkti imitaĵojn, kiuj servus kiel plezuroj por la homamasoj. Kvankam Baudrillard kreis la terminon simulacra en socia kunteksto, ĝi estis vaste uzata (foje sub malsamaj nomoj kiel pastiĉo kaj studio) en la interpretado de postmoderna arto, kiu trovis centran esprimon en la penso de Fredric Jameson. Literatura kritikisto Fredric Jameson proponas fotorealismon kiel ekzemplon de arta simulakro, en kiu pentraĵo estas kreita per kopiado de foto, kiu mem estas kopio de la realaĵo. Aliaj artformoj, kiuj ludas kun simulakroj, inkluzivas trompe-l'œil, ^[1] poparton, italan Novrealismon kaj francan Novan ondon. ^[2]

La vorto unue estis registrita en la angla lingvo fine de la 16-a jarcento, uzata por priskribi reprezenton, kiel ekzemple statuon aŭ pentraĵon, precipe de dio. Fine de la 19-a jarcento, ĝi kolektis duarangan asocion de malsupereco: bildo sen la substanco aŭ kvalitoj de la originalo.

Simulacra (originala titolo: The Simulacra ) estas la titolo de romano de la usona aŭtoro Philip K. Dick el 1964. Dick ankaŭ ofte uzis ĉi tiun terminon kiel sinonimon por " androido ", kiu rilatas al roboto aspektanta kiel homo kaj aganta.

Simulacron-3 estas la titolo de sciencfikcia romano el 1964 de la usona aŭtoro Daniel F. Galouye, kiu esploras la ideon de iluzia mondo tute simulita ene de komputila programo. La rakonto estis adaptita en du filmojn: unufoje kiel World on a Wire (1973) de Rainer Werner Fassbinder, kaj denove kiel The 13th Floor (1999). La filmo The Matrix (1999) ankaŭ traktas la ideon de la mondo kiel simulakro. Tuj komence de la unua parto de la Matrix- trilogio, la libro Simulacra & Simulation de Baudrillard estas mallongemontrita. Ĝi servas kiel kaŝejo de la protagonisto por mono, ĉar ĝi estas kavigita kaj nur simulas sian propran ekziston kiel fakta libro, same kiel anstataŭigas aŭ interŝanĝas la intelektan enhavon rilate al simulakro kaj simulakro difinitaj en lingvo - kaj precipe en la lingva simulakro de skribo - per mono kiel kambiosimulakro kaj interŝanĝsimulado.

• Memetiko
• Simulakra kaj Simulado
• Ŝajniga realeco
• Metaverso
• Hiperrealeco
• arta prezentado (Q2145270)
• teatraj studoj, teatrologio (Q960543)