Semajoj estas popolo kiu vivas en la centro de la malaja duoninsulo en Sudorienta Azio. En 2007 oni taksis la nombron de semajoj je ĉirkaŭ 43 500. La Semajoj estas precipe konataj pro sia neperforta kaj paca vivstilo.

La semajoj vivas en malgrandaj grupoj, malofte nombrante pli ol 100 homojn, kaj travivas per bruligado, ĉasado, fiŝkaptado kaj kolektado. Ilia socia organiza strukturo karakteriziĝas per ekstrema egalrajteco. La ĉefo (kiu povas esti virino) havas certan kvanton da morala aŭtoritato, sed kiel gvidanto ne havas formalan potencon.

La paceman naturon de la semajoj provis klarigi la antropologoj Denan kaj Robarček per pluraj kampaj studoj. La semaja popolo konsideras sin neperforta popolo, kaj individuoj vidas sin kiel neperfortajn individuojn. Krome, ili estas ekstreme timataj de ĉia perforto. Ili tute ne perceptas agreson kiel eblan specon de konduto. Plenkreskuloj ne atakas unu la alian kaj infanoj ne estas fizike punataj^[1].

Dum ili kreskas, semajaj infanoj alprenas neperfortajn sintenojn kaj kondutajn ŝablonojn en la procezo de alkulturiĝo. Infanoj alprenas certajn neperfortajn valorojn, sintenojn kaj kredojn de siaj pliaĝuloj, kiel ekzemple la kredon, ke fizika puno de infano povas kaŭzi malsanon kaj morton^[1].

La fakto, ke la Semai-oj estas neperfortaj, ne signifas, ke ne ekzistas konfliktoj inter ili, sed prefere, ke perforto ne estas uzata por solvi ilin. En la ĉiutaga vivo, certa nombro da konfliktoj neeviteble ekestas, ekzemple kiam geedzoj estas malfidelaj, kaproj atakas ies ĝardenon kaj kaŭzas damaĝon, iu ofendiĝas dum konversacio, ktp. Tiaj disputoj nomiĝas hal, vorto kiu havas ekstreme negativan konotacion en ilia lingvo. Ili klopodas plej bone eviti konfliktojn kaj kutime toleras kaj oferas personajn interesojn anstataŭ eniri en malferman konflikton.

En kazoj kie hal ne povas esti evitata, la ĉefo kunvokas kunvenon por solvi la disputon, nomatan becharaa' . La konfliktaj personoj, iliaj familioj, kaj ĉiuj komunumanoj kiuj deziras partopreni kolektiĝas en la domo de la ĉefo. Komence, ĉiuj diskutas diversajn aliajn temojn senrilatajn al la disputo. Post certa tempodaŭro, pluraj pli maljunaj membroj, en longaj monologoj, memorigas la ĉeestantojn pri la interdependo de komunumanoj kaj la graveco de konservado de harmonio kaj unueco. Poste komenciĝas diskuto pri la konflikto, dum kiu ĉiuj membroj havas la ŝancon esprimi siajn opiniojn. La becharaa' daŭras horojn, foje tagojn, kun manĝaĵo provizita de la domanaro, kaj homoj rajtas dormeti sur la planko dum la diskuto. Neniu kolero estas esprimita dum la kunveno. La ĉefo fine alparolas la partoprenantojn en la konflikto, avertante ilin pri ilia kulpo en la konflikto kaj kiel ili povus esti kondutintaj alimaniere por ke tia konduto kaj konflikto ne okazu denove^[1].

• Semaja lingvo
• Orang Asli