Frederick Howard
Persona informo
Naskiĝo	28-an de majo 1748 (1748-05-28) en Castle Howard
Morto	4-an de septembro 1825 (1825-09-04) (77-jaraĝa) en Castle Howard
Tombo	The Mausoleum And Bastion Wall With Gates And Railings (en) vd
Ŝtataneco	Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando (1801–1922) vd
Alma mater	Universitato de Kembriĝo vd
Familio
Dinastio	Howard family vd
Patro	Henry Howard, 4th Earl of Carlisle (en) vd
Patrino	Isabella Byron (en) vd
Gefratoj	Lady Elizabeth Howard (en) vd
Edz(in)o	Margaret Leveson-Gower (en) (1770–) vd
Infanoj	George Howard, 6th Earl of Carlisle (en) , Lady Charlotte Howard (en) , Lady Susan Howard (en) , Lady Louisa Howard (en) , Lady Gertrude Howard (en) , Elizabeth Manners, Duchess of Rutland (en) , Frederick Howard (en) , Isabella Caroline Campbell (en) , William Howard (mul) , Henry Howard (en) vd
Profesio
Okupo	politikisto diplomato verkisto vd
Postenoj Postenoj Lord Lieutenant of the East Riding of Yorkshire (en) (1799–1807) Lord Privy Seal (en) (1783–1783) Lord Steward (en) (1782–1783) Lord Lieutenant of the East Riding of Yorkshire (en) (1780–1782) Lordo-Leŭtenanto de Irlando (1780–1782) President of the Board of Trade (en) (1779–1780) ano de Ĉambro de Lordoj (–nekonata valoro) vd
Honorigoj Honorigoj  Ordeno de la Ĝartero vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
v • d • r

Frederick Howard, 5-a grafo de Carlisle (28-a de majo 1748 – 4-a de septembro 1825) estis brita ŝtatoficisto, diplomato kaj verkisto.^[1]

Li estis filo de Henry Howard, 4-a Grafo de Carlisle kaj de lia dua edzino Isabella Byron.

Dum sia junaĝo, Carlisle estis mentorita de George Selwyn kaj estis ĉefe konata kiel diletanto. Li estis nomumita Kavaliro de la Kardo en 1767, kaj eniris la Ĉambron de Lordoj en 1770. Post kiam li atingis la aĝon de tridek jaroj, li estris komisionon senditan de Frederick North por klopodi repaciĝon kun la Dektri Kolonioj dum la Usona Milito de Sendependeco. Tiu funkcio estis akceptita kun mokado fare de la politika opozicio. La fiasko de la ambasado ne estis pro iu malkapablo de la grafo, sed pro la nepopulareco de la registaro, de kiu ĝi ricevis sian aŭtoritaton. Oni opiniis, ke li montris tiom da kapablo, ke li ricevis la postenon de vicreĝo de Irlando en 1780.^[2][3]

La tempo estis tre malfacila en Irlando, ĉar dum la trankvilo de la lando estis ĝenata de la Usona Milito de Sendependeco, ĝi estis senigita je regulaj trupoj, kaj grandaj grupoj da volontuloj ne sub kontrolo de la registaro estis formitaj. Tamen, la du jaroj de regado de Carlisle pasis en kvieteco kaj prospero, kaj la fondo de nacia banko kaj aliaj iniciatoj, kiujn li efektivigis, lasis daŭre utilajn rezultojn por la komerco de la insulo. En 1789, dum la diskutoj pri la regenteco, Carlisle havis elstaran rolon flanke de princo de Kimrio.^[2]

En 1791 Howard kontraŭis la politikon de William Pitt, kiu volis rezisti la dismembrigon de la Otomana Imperio fare de la Rusa Imperio. Kiam komencis la Franca Revolucio, li tamen forlasis la opozicion kaj energie subtenis la kaŭzon de milito. Li demisiis el la Ordeno de la Kardo kaj estis nomumita kavaliro en la Ordeno de la Ĝartero en 1793. En 1815 li kontraŭis la enkondukon de la Grenleĝo; sed de tiam ĝis sia morto, li ne plu havis gravan rolon en la publika vivo.^[2][4]