Barasingo

Kiel legi la taksonomionVikipedio:Kiel legi la taksonomion
Kiel legi la taksonomion
Barasingo

Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Mamuloj Mammalia
Ordo: Parhufuloj Artiodactyla
Familio: Cervedoj Cervidae
Subfamilio: Cervenoj Cervinae
Genro: Rucervus
Specio: R. duvaucelii
Rucervus duvaucelii
G. Cuvier, 1823
Konserva statuso
flave: ĝenerala arealo en la pasinteco. ruĝe: arealo de R.d. duvaucelii verde: arealo de R.d. branderi nigre: arealo de R.d. ranjitsinhi
flave: ĝenerala arealo en la pasinteco.
ruĝe: arealo de R.d. duvaucelii
verde: arealo de R.d. branderi
nigre: arealo de R.d. ranjitsinhi
flave: ĝenerala arealo en la pasinteco.

ruĝe: arealo de R.d. duvaucelii
verde: arealo de R.d. branderi

nigre: arealo de R.d. ranjitsinhi
Aliaj Vikimediaj projektoj
Sistematiko en Vikispecioj
Komunejo pri Barasingo
v • d • r

Barasingo (Rucervus duvaucelii), nomata ankaŭ marĉocervo, estas specio de cervoj kiu loĝas en la Hinda subkontinento. Populacioj de norda kaj centra Barato estas fragmentataj, kaj krome estas du izolataj populacioj en sudokcidenta Nepalo. Ĝi formortis el Pakistano kaj Bangladeŝo.[1]

La specia nomo memorigas pri la franca naturalisto Alfred Duvaucel.[2]

Bildo de barasinga kornaro.[3]

Tiu marĉocervo diferencas el aliaj hindiaj cervospecioj en tio ke iliaj kornoj portas pli ol tri pintoj. Pro tiu distinga trajto ĝi estas nomita bārah-singgā, kun la signifo "dekdu-kornoj" en Hindustana lingvo.[4] Maturaj maskloj kutime havas 10 ĝis 14 kornopintojn, kaj kelkaj havis ĝis 20.[5]

En Asama lingvo, barasingo estas nomata dolhorina; el kiu dol signife marĉo, kaj de tie la nomo marĉocervo.

Notoj

  1. ↑ Duckworth, J. W.; Kumar, N.S.; Pokharel, C.P.; Baral, H. S. & Timmins, R. J. (2015). "Rucervus duvaucelii". Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. 2015: e.T4257A22167675. Alirita la 27an de majo 2020.
  2. ↑ Cuvier, G. (1823). Recherches sur les ossemens fossiles de quadrupèdes. Tome Quatrième (Nouvelle édition ed.). Paris, Amsterdam: Dufour & d'Ocagne.
  3. ↑ Blanford, W. T. (1888–1891). The fauna of British India, including Ceylon and Burma. Mammalia. Taylor and Francis, London.
  4. ↑ Lydekker, R. (1888–1890). The new natural history Volume 2. Printed by order of the Trustees of the British Museum (Natural History), London.
  5. ↑ Prater, S. H. (1948). The book of Indian animals. Oxford University Press. (10a eld.)

Bibliografio

  • M. Acharya, M. Barad, S. Bhalani, P. Bilgi, M. Panchal, V. Shrimali, W. Solanki, D.M. Thumber. Kanha Chronicle. Centre for Environment Education, Ahmadabado, kunlabore kun la usona Nacia Parka Agentejo.

Eksteraj ligiloj

Bibliotekoj

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.