Atlamak estas internacia planlingvo kun mondfonta vortprovizo. Ĝi estis unuafoje prezentita la 23-an de novembro 2024 en Berlino dum la jarkunveno de la societo Gesellschaft für Interlinguistik^[1]. La lingvo estis konceptita de la germana interlingvistika aŭtoro Claus J. Günkel.

La gramatiko de Atlamak estas tipologie izolanta. Vortoj ne estas fleksiataj, kaj la lingvo evitas kaj fleksion kaj aglutinadon.

La vortprovizo de Atlamak devenas el diversaj lingvofamilioj kaj reflektas mondfontan aliron.

La alfabeto de Atlamak baziĝas sur la latina skribsistemo kaj ne uzas diakritajn signojn. La ortografio estas plejparte fonetika, kun unu litero por ĉiu baza sono. Kelkaj literoj povas montri fonetikajn variaĵojn depende de la fonetika kunteksto, sed tiuj variaĵoj ne estas markitaj en la skribo. La akcento en Atlamak estas ĝenerale paroksitona (sur la antaŭlasta silabo).

En Atlamak, substantivoj ne uzas artikolojn. Pluraleco estas esprimata analitike. Substantivoj estas markitaj per stabila finaĵo (-a), kaj la lingvo uzas sisteman nominalan klasifikadon por precizigi signifojn.

Personaj kaj familiaj substantivoj estas seksneŭtralaj kaj ne markas gramatikan genron. Familiajn rilatojn la lingvo esprimas per sistemaj leksikaj kombinoj, sen apartaj genraj formoj. Se necese, seksaj aŭ identecaj distingoj estas precizigitaj per adjektivaj rimedoj, ne per la substantivoj mem.

Verboj en Atlamak estas formitaj sen fleksio. Ili estas markitaj per stabila finaĵo (-e), kaj ne konjugacias laŭ persono aŭ nombro. Tempaj, aspektaj kaj modalaj distingoj estas esprimitaj per apartaj vortoj aŭ helpaj elementoj, kio donas al la lingvo tre analitikan verbostrukturon. La sistemo distingas inter aktivaj kaj pasivaj konstruoj, kaj ne postulas ampleksajn paradigmojn.

La pronomina sistemo de Atlamak estas genro-neŭtrala kaj ne markas gramatikan sekson. Pragmatikaj aŭ interpersonaj distingoj, same kiel seksaj aŭ identecaj precizigoj, estas esprimitaj per leksikaj rimedoj, ne per la pronomoj mem.

La sistemo distingas inter parolanto, alparolato kaj tria persono, kaj enhavas apartan refleksivan formon. Pluralaj signifoj estas esprimitaj analitike, sen apartaj fleksiaj formoj.

Adjektivoj en Atlamak estas leksike memstaraj vortoj aŭ formitaj per leksikaj kombinoj kun memstaraj vortoj, kiel ekzemple kun, sen, el, riĉa aŭ plena. La lingvo ne uzas afiksan vortformadon.

La nombrosistemo de Atlamak estas ĉefe dekuma, kun apartaj strukturaj roloj por la nombro dek du en certaj kategoriaj serioj, kaj baziĝas sur apartaj leksikaj nombrovortoj.

Krom bazaj kardinalaj nombroj, la lingvo uzas kategoriajn nombrojn por numeri limigitajn seriojn, kiel tempajn unuojn aŭ partojn de tutaj aroj. Tiaj formoj estas konstruitaj analitike, per kombino de nombroj kun kategoriigaj elementoj.

Atlamak uzas flekseblan vortordon, en kiu subjekto–verbo–objekto (SVO) kaj objekto–subjekto–verbo (OSV) funkcias kiel egalrajtaj bazaj strukturoj. La vortordo en Atlamak estas funkcie determinata de informstrukturo, inkluzive de fokuso kaj temaj rilatoj, sen morfologia markado de gramatikaj roloj.