André Chamson

André Chamson
Persona informo
Naskonomo André Jules Louis Chamson
Naskiĝo 6-an de junio 1900 (1900-06-06)
en Nimo
Morto 9-an de novembro 1983 (1983-11-09) (83-jaraĝa)
en 5-a arondismento de Parizo, Parizo,  Francio
Tombo Valleraugue Redakti la valoron en Wikidata vd
Lingvoj francaokcitana vd
Ŝtataneco Francio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater École nationale des chartes
Jean-Baptiste-Dumas high school (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo André Chamson
Memorigilo André Chamson
Familio
Patro Jean Chamson (mul) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Gefratoj Max Chamson (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Edz(in)o Lucie Mazauric (en) Traduki (1924–) Redakti la valoron en Wikidata vd
Infanoj Frédérique Hébrard (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo historiisto
paleografo
prozisto
arkivisto
verkisto
eseisto
kuratoro Redakti la valoron en Wikidata vd
Laborkampo literaturo, prozo, arkiviko, muzeologio kaj eseo Redakti la valoron en Wikidata vd
Verkado
Verkoj Q3235692 ❦
Q16652785 ❦
Q16652746 ❦
Q3445506 vd
En TTT Oficiala retejo vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

André CHAMSON (n. la 6-an de junio 1900 en Nîmes ; m. la 9-an de novembro 1983 en Parizo) estis franca verkisto, publicisto kaj arkivisto. Funkciinte kiel muzea kuratoro, li batalis klandestine dum la germana okupacio. Aldone al multaj romanoj, li verkis plurajn volumojn de politikaj kaj filozofiaj eseoj. La verkaro de Chamson karakteriziĝas per lia kombinaĵo de regionaj zorgoj kaj socia kritiko.

Li estis Prezidanto de PEN-Internacia, la tutmonda asocio de verkistoj, de 1956 al 1959.

Li estis nomita por la Nobel Premio en Literaturo.[1]

Verkado

Komence, li verkis pri la franca vilaĝo, pri ĝiaj sociaj karakterizaĵoj (romanoj "Ru - Bandito", 1925; "Homoj de la Vojo", 1927). Dum la plifortiĝo de faŝismo en Eŭropo, li verkis librojn de kontraŭfaŝisma orientiĝo ("Jaro de la Venkitoj", 1934; "Galero", 1939). Inter liaj verkoj estas ankaŭ: la romano "Neĝo kaj Floro" (1951) - akra kritiko de sociaj moroj; la rakonto "La Viro, Kiu Marŝis Antaŭ Mi" (1948) - pri la spirita malriĉeco de la burĝaro; la aŭtobiografia libro "La Rezulto de Niaj Tagoj" (1954) kaj aliaj.

La plej multaj el liaj rakontoj rilatas al lia patrujo, la Cevenoj, kaj la vivoj de ordinaraj homoj. En siaj romanoj, Chamson ĝis la fino okupiĝis pri la malordo de la historio, per kiu tiom da vivoj estis detruitaj.

Verkaro

  • Attitudes, 1923
  • Roux le Bandit, romano, 1925
  • L’Homme contre l’Histoire, eseoj, 1927
  • Les Hommes de la route, romano, 1927
  • Le Crime des Justes, romano, 1928
  • Tabusse. La fête et le char, 1928
  • Clio, ou l’Histoire sans les Historiens, 1929
  • Tyrol, eseoj, 1930
  • L’Aigoual, 1930
  • Histoire de Magali, 1930
  • Histoires de Tabusse, 1930
  • Li Nivo éron si compagno. Compagnons de la Nuée, 1930
  • La Révolution de dix-neuf, suivi de: Esquisse d’une théorie de l’immunité, 1930
  • Affirmations sur Mistral, 1931
  • Héritages, romano, 1932
  • L’Auberge de l’abîme, romano, 1933
  • L’Année des vaincus, 1934
  • Les Quatre Éléments, romano, 1935
  • Retour d’Espagne, 1937
  • La Galère, eseoj, 1939
  • Quatre mois, carnet d’un officier de liaison, 1940
  • Écrit en 1940, 1944
  • Le Puits des miracles, romano, 1945
  • Le Dernier Village, romano, 1946
  • Écrit en 1944, 1947
  • Fragments d’un liber veritatis 1941–1942, eseoj, 1947
  • La Peinture française au Musée du Louvre, 1948
  • Si la parole a quelque pouvoir, discours et articles de revues 1945–1947, 1948
  • L’Homme qui marchait devant moi, romano, 1948
  • Le Garçon, la Fille et la Bête, 1951
  • La Neige et la Fleur, romano, 1951
  • On ne voit pas les cœurs, quatre actes, 1952
  • La fin de “Greenville”, 1953
  • Le Chiffre de nos jours, romano, 1954
  • L’École de tout le monde, 1954
  • Courbet, 1955
  • Le drame de Vincennes. Bernard Grasset Éditeur, Paris 1955.
  • Adeline Venician, romano, 1956
  • Nos ancêtres, les Gaulois, 1958
  • Bergwasser, Zürich 1961
  • Devenir ce qu’on est, 1961
  • Le rendez-vous des espérances, 1961
  • Comme une pierre qui tombe, romano, 1964
  • La Petite Odyssée, romano, 1965
  • La Superbe, romano, 1967
  • Suite cévenole, 1968
  • Suite pathétique, 1969
  • La Tour de Constance, romano, 1971
  • Les Taillons ou la Terreur blanche, 1974
  • La Reconquête. 1944–1945. Plon, Paris 1975
  • Sans peur, romano, 1977
  • Castanet, le camisard de l’Aigoual, 1979
  • Catinat, gardian de Camargue, 1982
  • Il faut vivre vieux, 1984

Referencoj

  1. Nomination Database. Alirita 2017-04-19 .

Eksteraj ligiloj

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.